სავარჯიშო ტესტები › კურსი 5 › თერაპია 2 · შეცდომებზე მუშაობა
თერაპია 2
ქრონიკულ პოდაგრულ ართრიტს (პოლიართრიტი) ტოფუსებით და პურინული ცვლის მეტაბოლური ტიპის დარღვევით, შეესაბამება შემდეგი მკურნალობა:
მტევნების პროქსიმალური ფალანგთაშუა სახსრების დაზიანება მეტად დამახასიათებელია:
ამილოიდოზი არ შეიძლება იყოს ყველა დაავადების გამოსავალი:
“სათითეს” სიმპტომი დამახასიათებელია:
მიკროგნატია პათოგნომური ნიშანია:
კუბნერის სიმპტომი დამახასიათებელია:
შარდის გამუქება გაშავებამდე (ჰაერზე დგომისას) აღინიშნება შემდეგი ართროპათიის დროს:
ადრეული ათეროსკლეროზი, ართრიტი\ქსანტელაზმები კანზე და სკლერებზე აღინიშნება შემდეგი ართროპათიის დროს:
სინდესმოფიტები დამახასიათებელი რენტგენოლოგიური სიმპტომია:
ირიდოციკლიტი არ არის დამახასიათებელი:
პერიფერიულ სისხლში ლეიკოციტოზი (15X109 და მეტი) და სინოვიურ სითხეში ლეიკოციტების მკვეთრი მატება (150X109 დან 150X109-მდე) დამახასიათებელია:
ანტიმიკრობული თერაპია პათოგენეტიკურად არ წარმოადგენს ჩვენებას შემდეგი დაავადებისთვის:
რევმატიზმის რეციდივების თავიდან ასაცილებლად ყველაზე ეფექტური პრეპარატია:
სტრეპტოკოკულ ინფექციას პათოგენეტიკური მნიშვნელობა აქვს შემდეგი დაავადების დროს:
რევმატიზმისათვის მეტად დამახასიათებელია:
ექსუდაციური პერიკარდიტით შეიძლება დაიწყოს:
მიოკარდიტის, პერიკარდიტის და ვალვულიტის თანაარსებობა დამახასიათებელია:
მულტიფორმული ერითემა არის სინდრომი:
რევმატიზმის სადიაგნოსტიკო კრიტერიუმებს კისელ-ჯონსის მიხედვით Aარ მიეკუთვნება:
გულის მანკის ფონზე განვითარებული სეფსისური ენდოკარდიტის სადიაგნოსტიკო ნიშნებს არ განეკუთვნება: