თერაპია 2

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელ გამოკვლევას ენიჭება მნიშვნელოვანი როლი პოლინოზის დიაგნოზის დასაზუსტებლად:

შაკიკის და პოლინოზის დროს ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი სამკურნალო საშუალებები გამოიყენება:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელ გამოკვლევას ენიჭება მნიშვნელოვანი როლი პოლინოზის დიაგნოზის დასაზუსტებლად:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ქრონიკული მორეციდივე ჭინჭრის ციების დროს დიფერენციალური დიაგნოსტიკა არ მოიცავს შემდეგ დაავადებებს:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან მწვავე ჭინჭრის ციებას ახასიათებს:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რა იწვევს ინსექტალერგიას:

ავადმყოფი 21 წლისაა, უჩივის სახის, თავის თმიანი ნაწილის, სასის ნაქის და კიდურების შეშუპებას, შეშუპება მკვრივია, მკრთალია, მტკივნეულია, 5-6 დღეში გადის, მაგრამ სახეზე ვითარდება ხშირად, თან ერთვის ხორხის შეშუპება. ავადაა 5 წელია, ბებიას, დეიდას და დას აღენიშნებათ ასეთივე კლინიკური სიმპტომები. ანტიჰისტამინური პრეპარატები უეფექტოა. სავარაუდო დიაგნოზია:

ავადმყოფი 32 წლისაა, შემოვიდა განყოფილებაში ჩივილებით სახის შეშუპებაზე, ყლაპვის გაძნელებაზე. პირველად სახის შეშუპება განუვითარდა 3 წლის წინ ბუტადიონის მიღების შემდეგ (ანამნეზში რევმატიზმია). ობიექტურად: სახე, ქვედა ტუჩი, ენა და რბილი სასა შეშუპებულია. სავარაუდო დიაგნოზია:

ენდოგენური ჭინჭრის ციება შეიძლება გამოწვეული იყოს:

მრავალფორმიანი ექსუდაციური ერითემის დიფერენციული დიაგნოსტიკა საჭიროა ჩატარდეს:

ალერგიული დერმატიტის დიფერენციული დიაგნოსტიკა უნდა ჩატარდეს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილ დაავადებასთან, გარდა:

კვინკეს შეშუპების დიფერენციული დიაგნოსტიკა უნდა ჩატარდეს:

კლინიკურ პრაქტიკაში კონტაქტური ალერგიის სადიაგნოსტიკო მეთოდია:

მწვავე ჭინჭრის ციების და კვინკეს ტიპის შეშუპების პათოგენეზი უფრო ხშირად განპირობებულია:

ქოლინერგული ჭინჭრის ციების მკურნალობის მიზნით ყველაზე ეფექტურ არასპეციფიკური საშუალებაა:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი ნიშანი არ არის დამახასათებელი ურტიკარიისთვის:

ჭინჭრის ციებისა და ანგიონევროზული შეშუპების სამკურნალოდ ქვემოჩ ჩამოთვლილთაგან არ გამოიყენება:

ჭინჭრის ციება იღებს ქრონიკულ მიმდინარეობას, თუ იგი გრძელდება:

ქვემთ ჩამოთვლილი ფაქტორებიდან უფრო ხშირად რა უწყობს ხელს ქრონიკული მორეციდივე ჭინჭრის ციების განვითარებას:

რომელი ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატი იწვევს ყველაზე ხშირად სტივენს-ჯონსონის და ლაიელის სინდრომების განვითარებას: