სამკურნალო რეზიდენტურა

ჩამოთვლილი დებულებებიდან რომელი ახასიათებს ყველაზე ზუსტად ფუროსემიდს:

ჩამოთვლილი დაავადებებიდან რომლის პათოგენეზში აქვს ყველაზე დიდი მნიშვნელობა რენინის ჰიპერსეკრეციას:

ჩამოთვლილი დებულებებიდან რომელია მართებული თირკმლების პოლიკისტოზთან დაკავშირებით:

51 წლის მამაკაცს მაკროჰემატურიით აღენიშნება ერითროციტოზი, თირკმლების ზომაში მომატება, თირკმლების დაავადების ოჯახური ისტორია. სავარაუდო დიაგნოზია:

რომელი მოსაზრებაა არასწორი ფიბრომუსკულურ დისპლაზიასთან მიმართებაში?

მწვავე გლომერულონეფრიტის დროს ეკლამფსიის ძირითადი ნიშანია:

ქვემწვავე გლომერულონეფრიტის არ ახასიათებს:

ქრონიკული გლომერულონეფრიტის ქვემოთ ჩამოთვლილი ვარიანტებიდან რომლის დროსაა ყველაზე მეტად ნაჩვენები ციტოსტატიკების გამოყენება?

ჩამოთვლილი დებულებებიდან რომელია ჭეშმარიტი თირკმელების ამილოიდოზთან დაკავშირებით?

ჩამოთვლილი პათოლოგიებიდან რომელი წარმოადგენს პრერენული მწვავე უკმარისობის მიზეზს:

ჰიპოკალიემია, ჰიპონატრიემია, ჰიპოქლორემია და მეტაბოლური ალკალოზი თირკმლების მწვავე უკმარისობის მეორე პერიოდში შეიძლება გამოწვეული იყოს:

თირკმლების ქრონიკული უკმარისობის დიაგნოსტიკისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია:

ჰიპერკალემიის დროს ავადმყოფებში თირკმელების ქრონიკული უკმარისობის ყველაზე დიდ საშიშროებას წარმოადგენს:

დიაბეტური მიკროანგიოპათიის პირველ და ყველაზე მდგრად სიმპტომს წარმოადგენს:

გლუკოკორტიკოიდებით თერაპია ეფექტურია:

ჰემატურია დიზურიასთან ერთად ხშირად გვხვდება:

ქვემოთ ჩამოთვლილი პათოლოგიური პროცესებიდან რომელს ახასიათებს ანტისხეულების წარმოქმნა IV ტიპის კოლაგენის მიმართ:

რომელი მოსაზრებაა მართებული იდიოპათიური ჰიპერკალციურიის შესახებ:

მწვავე დროს პუნქციური ბიოფსიის ძირითადი ჩვენებაა:

მწვავე და ქრონიკული გლომერულონეფრიტების დიფერენციული დიაგნოზის საფუძველია: