ტოქსიკოლოგია სალიცენზიო

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის სპეციფიკური თერაპიის საშუალებებია: 1). აცეტილოცისტეინი; 2). უნითიოლი; 3). ეთანოლი; 4). კალციუმის ქლორიდი; 5). ô ტოკოფეროლი; 6). ციტოქრომი C.

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის ანტიდოტური თერაპია ტარდება:

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის დროს სისხლში ეთანოლის სამკურნალო კონცენტრაციაა:

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის დროს დეტოქსიკაციის აქტიური მეთოდების ჩატარების ჩვენებებია:

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის დროს დეტოქსიკაცია და სპეციფიკური თერაპია ტარდება:

ეთილენგლიკოლით მოწამვლის დროს ჰოსპიტალიზაცია ნაჩვენებია:

ქლორირებული ნახშირწყლების ჯგუფს მიეკუთვნებიან: 1). დიქლორეთანი; 2). ოთხქლორიანი ნახშირბადი; 3). ქლოროფორმი; 4). ტრიქლორეთილენი; 5). პერქლორეთილენი; 6). დ.დ.ტ; 7). ჰექსაქლორანი; 8 დიქლორფენოლი.

დიქლორეთანით მოწამვლისას ლეტალობა შეადგენს:

დიქლორეთანი მოწამვლისას ლეტალურ დოზად ითვლება:

დიქლორეთანის ფიზიკო-ქიმიურ თავისებურებებია შემდეგი, გარდა ერთისა:

დიქლორეთანით მოწამვლა ვითარდება შხამის მოხვედრით:

დიქლორეთანის რეზორბციის ინტენსივობა პერორალური მიღებისას დამოკიდებულია ყველა ჩამოთვლილ ფაქტორებზე, გარდა ერთისა-:

დიქლორეთანის ბიოტრანსფორმაციისას ორგანიზმში წარმოიქმნება: 1). ქლორეთანოლი; 2). მონოქლორძმრის მჟავა; 3). აცეტალდეჰიდი; 4). მჟაუნმჟავა; 5). ქლორაცეტალდეჰიდი.

დიქლორეთანის ტოქსიკურობას უპირატესად განსაზღვრავს:

დიქლორეთანის ელიმინაციის გზებად ითვლება:

დიქლორეთანით პერორალური მოწამვლისას ტოქსიკოგენური ფაზის საშუალო ხანგრძლივობა შეადგენს:

დიქლორეთანის სისხლში მაქსიმალურ დაყოვნების პერიოდს შეადგენს:

დიქლორეთანით მოწამვლისას გამოვლინდება ყველა შემდეგი ფსიქონევროლოგიური დარღვევები, გარდა ერთისა:

დიქლორეთანით მოწამვლის ტოქსოგენურ ფაზაში ვითარდება მჟავატუტოვანი მდგომარეობის შემდეგი ცვლილებები:

დიქლორეთანით მოწამვლისას გამოვლინდება გულსისხლძარღვთა სისტემის ყველა ჩამოთვლილი დარღვევები, გარდა ერთისა: