ტოქსიკოლოგია სალიცენზიო

. ამიტრიპტილინით მოწამვლულ ბავშვთა დიაგნოსტირება, ჰოსპიტალიზაციამდე ეტაპზე ემყარება:

ამიტრიპტილინით მოწამვლულ ბავშვთა, სპეციფიკური მკურნალობა მოიცავს:

ბავშვებში ბელოიდით მოწამვლის დიაგნოსტირება ექვემდებარება: 1 ქიმიურ-ტოქსიკოლოგიური მაჩვენებლების რაოდენობრივ და ხარისხოვან შეფასებას. 2 ელექტროკარდიოგრაფიულ და ენცეფალოგრაფიულ მონაცემებს. 3 კლინიკურ სურათს. 4 რესპირატორული და მეტაბოლური აციდოზის განვითარებას.

1 წლის ბავშვის, ბელოიდით მოწამვლის კლინიკური გამოვლინებაა:

ბელოიდით მოწამვლის შემთხვევაში , დეტოქსიკაციური და ინტენსიური თერაპის მოიცავს: 1 ფორსირებული დიურეზი. 2 დეტოქსიკაციური ლიმფორეა. 3 ღვიძლის "დამცველი" თერაპია. 4 ჰემოსორბცია და ჰემოდიალოზი.

ოფთალმოლოგიურ პრაქტიკაში გამოყენებული ატროპინიზაციის გამო განვითარებული ატროპინით მოწამვლის დიაგნოზი ემყარება:1 გუგების ზომის და რეაქციის ცვალებადობას. 2 ქიმიურ-ტოქსიკოლოგიურ გამოკვლევას. 3 დეპრესიის განვითარებას. 4 ბრადიარითმიის განვითარებას. 5 არტერიული წნევის დაცემას. 6 ანამნეზა და ტოქსიკოლოგიურ სიტუაციას.

1 წლამდე ბავშვებში ატროპინით მოწამვლის კლინიკური თავისებურებაა ყველა ქვემოთჩამოთვლილი:

ატროპინით მოწამვლის ტერმინალურ მდგომარეობაში მყოფი ბავშვის მკურნალობა მოიცავს ყველა ჩამოთვლილ ღონისძიებას გარდა:

დიგოქსინით მოწამვლის დიაგნოსტიკა 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ემყარება: 1 ანამნეზს და ტოქსიკოლოგიურ სიტუაციას. 2ეკგ-ს სპეციფიკურ მონაცემებს. 3ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციის ცვლილებას. 4 კრუნჩხვითი სინდრომისა და აღგრძნების განვითარეზე.

დიგოქსინით მოწამვლის კლინიკური მახასიათებელი 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში არის: 1 ბრადიკარდია. 2 პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლოები. 3 ფიბრილაცია. 4 ჰალუცინაციები. 5 კრუნჩხვები. 6 ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა.

სიმპატო-ადრენალური სისტემის დარღვევის სიმძიმის ხარისხი ბავშვთა მოწამვლის დროს დამოკიდებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილზე გარდა:

დეტოქსიკაციის მეთოდებია:1). ფორსირებული დიურეზი; 2) ჰემოდიალიზი;3). ჰემო-პლაზმოსორბცია; 4). პლაზმოფერეზი;5). ოინცვლადი ნაერთების გამოყენება.

მწვავე მოწამვლების დროს ჰემოდიალიზი უფრო ეფექტურია:

ალკოჰოლური კეტოაციდოზის დაწყებითი თერაპია მოიცავს:

შრატში კალიუმის დონის მომატების ყველაზე ხშირი მიზეზია:

წამლების მიღებასთან დაკავშირებულ ჰიპოგლიკემიის ხშირი მიზეზია:

თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ ბავშვებში გულის გაჩერების ხშირი მიზეზია:

მოწამვლის დროს ღებინების ხელოვნურად გამოწვევა პირველ რიგში მიზანშეწონილია;

ექსტრაკორპორული დეტოქსიკაციის მეთოდებია:

ექსტრაკორპორული დეტოქსიკაციის მეთოდებია: