ზოგადი ქირურგია სალიცენზიო

მწვავე პროსტატის და მწვავე პარაპროქტიტის დიფერენციული დიაგნოსტიკისთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს

წინამდებარე ჯირკვლის აბსცესისთვის დამახასიათებელ ადგილობრივ სიმპტომებს მიეკუთვნება ყველა ჩამოთვლილი, გარდა

40 წლის ავადმყოფი შემოვიდა ჩივილებით: ტემპერატურის მომატება, შემცივნება, ტკივილი მუცლის მარჯვენა ნახევარსა და გულმკერდში. გამოკვლევით დადგინდა მუცლის წინა კედლის კუნთების დაჭიმულობა, მტკივნეულობა მარჯვენა ფერდქვეშა არეში დიფერენციული დიაგნოსტიკის დროს მსგავსი კლინიკური სურათი აქვს

თირკმლის ჭვალის და მწვავე აპენდიციტის დიფერენციული დიაგნოსტიკისათვის საჭიროა გამოვიყენოთ ყველა ჩამოთვლილი, გარდა

ავადმყოფს აქვს მწვავე აპენდიციტი და მარჯვენა შარდსაწვეთის შუა მესამედის კენჭი კლინიკური გამოვლინების გარეშე. მას მიზანშეწონილია ჩაუტარდეს

ავადმყოფს აქვს თირკმლის კენჭი, ქრონიკული ლატენტური პიელონეფრიტი და ერთდროულად საზარდულის თიაქარი, რომელიც ხშირად იჭედება. მას უნდა ჩაუტარდეს

38 წლის ავადმყოფს დაუდგინდა მწვავე კალკულიზური ქოლეცისტიტი და ერთდოულად მწვავე ჩირქოვანი პიელონეფრიტი (თირკმლის კარბუნკული) მენჯ-ფიალების სეგმენტში მაბლოკირებელი კენჭის არსებობის გამო. მას უნდა ჩაუტარდეს

მწვავე ცისტიტს ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები: 1) პოლაკიურია; 2) ტკივილი შარდვის დროს; 3) ჰემატურია; 4) შარდვის შეკავება; 5) პიურია; 6) ცხელება.

შარდის ბუშტის ქიმიური დამწვრობის დროს აუცილებელია 1) მუდმივი კათეტერის ჩადგმა; 2.) ცისტოსტომია;3) ინდიფერენტული ანტისეპტიკური ხსნარით შარდის ბუშტის გამორეცხვა;4) შარდის ბუშტში ცხიმოვანი ემულსიის შეყვანა;5) ანალგეტიკების გამოყენება.

გაურკვეველი დიაგნოზის დროს სიმპტომი, რომელიც მიუთითებს ცისტიტის არსებობაზე, არის

მწვავე ცისტიტის მიმდინარეობა გართულდა შარდთან ერთად ჩირქის გამოყოფით. ამ შემთხვევაში არის

მწვავე პარაცისტიტის დამახასიათებელი სიმპტომებია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა

პარაცისტიტის ყველაზე მძიმე გამოსავალია

პარაცისტიტის დიაგნოსტიკისათვის გამოიყენება: 1) მიმოხილვითი უროგრაფია; 2) ექსკრეტორული უროგრაფია; 3) ცისტოგრაფია; 4) ცისტოსკოპია; 5) ულტრაბგერითი გამოკვლევა; 6) კომპიუტერული ტომოგრაფია;7) მენჯის არტერიოგრაფია.

პარაცისტიტის აბსცედირების დროს ატარებენ

შარდის ბუშტის პოსტოპერაციული თიაქარი პერიტონეუმთან მიმართებაში უნდა კვალიფიცირდეს, როგორც

შარდის ბუშტის დაცურებული თიაქრის სიმპტომებია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა

საზარდულის გართულებული თიაქრის და წინამდებარე ჯირკვლის I სტადიის ადენობის დროს პირველ რიგში უნდა ჩატარდეს

თიაქარკვეთის დროს შარდის ბუშტის დაზიანება უფრო ხშირად ხდება

თიაქარკვეთის ან აპენდექტომიის შემდეგ შარდის შეკავებისას აუცილებელია