ნარკოლოგია სალიცენზიო

ქლორირებული ნახშირწყალბადებით მოწამვლის სპეციფიკური თერაპია მოიცავს:

ალკოჰოლის ქრონიკულ მომხმარებლებში სომატური დაავადებების სიმძიმე დამოკიდებულია:

საჭმლის მომნელებელ სისტემაზე ალკოჰოლის მავნედ მოხმარების შედეგებია:

ღვიძლის ალკოჰოლური დაზიანება დამოკიდებულია ყველა ჩამოთვლილ ფაქტორებზე, გარდა:

ამერიკელი მეცნიერების მონაცემებით ეთანოლის ყოველდღიური „ციროგენული" დოზა შეადგენს: 1. მამაკაცებში 150-200 გრამს; 2. ქალებში 50-70 გრამს; 3. მამაკაცებში 60-80 გრამს; 4. ქალებში 120-160 გრამს,

ღვიძლის ალკოჰოლური დაზიანების პათოგენეზში მნიშვნელოვანია:

ალკოჰოლური ჰეპატიტისათვის, სხვა გენეზის ჰეპატიტისაგან განსხვავებით, დამახასიათებელია ღვიძლის ფუნქციური მაჩვენებლების შემდეგი სახის დარღვევები: 1. სისხლის შრატში გგტ-ს ადრეული მომატება 30-50 ერთ/ლ-მდე და მეტი; 2. შეფარდება ასტ/ალტ აღემატება 2-ს; 3. ალბუმინურ-გლობულინური დისოციაცია; 4. ბილირუბინის მომატება

ალკოჰოლური გასტრიტის პათოგენეზი განპირობებულია ალკოჰოლის მიერ:

მიუთითეთ რომელია სწორი დებულება ალკოჰოლურ პანკრეატიტთან მიმართებაში:

ალკოჰოლური კარდიომიოპათია კლინიკურად და პათოლოგანატომურად მსგავსია:

თიამინის დეფიციტით გამოწვეული კარდიომიოპათიისათვის დამახასიათებელია:

„მოზეიმე გულის სინდრომი" (არითმიის პაროქსიზმი) უმეტესად აღინიშნება ყველა ჩამოთვლილი მდგომარეობისას, გარდა:

ალკოჰოლის ჰიპერტენზიულ ეფექტებს განაპირობებს:

ალკოჰოლის მოხმარების ეფექტები კორონალურ არტერიებზე:

გულის იშემიური დაავადებების განვითარების რისკი შედარებით მაღალია:

ალკოჰოლის ანტიათეროსკლეროზულ ეფექტებს ძირითადად განაპირობებს:

ალკოჰოლის მძიმე მომხმარებლებში:

ალკოჰოლური ექსცესების შემდგომ, შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი სომატური დარღვევები:

სპირტის უარყოფით ზემოქმედებას ენდოკრინულ სისტემაზე არ ახასიათებს:

ალკოჰოლზე დამოკიდებულ პირებში ენდოკრინული სისტემის ფუნქციის დარღვევები გამოიხატება: