ნეფროლოგია სალიცენზიო

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული მასკლეროზებელი პერიტონიტის კლინიკურ ნიშნებს არ მიეკუთვნება

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული მასკლეროზებელი პერიტონიტის რისკის ფაქტორებს მიეკუთვნება: 1. აცეტატი; 2. კათეტერის მასალა; 3. სადიალიზო ხსნარის პაკეტის მასალა; 4. სადეზინფექციო ხსნარი

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული მასკლეროზებელი პერიტონიტის სამკურნალოდ რომელ თერაპიულ ღონისძიებებს მიმართავდით: 1. დაუყოვნებელი ანტიბაქტერიული მკურნალობა; 2. იმუნოსუპრესიული მკურნალობა; 3. ჰეპარინიზაცია; 4. კათეტერის ექსპლანტაცია და მკურნალობის ჰემოდიალიზით გაგრძელება

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული ულტრაფილტრაციის უკმარისობა განისაზღვრება მაშინ, როდესაც

რამდენ კილოკალორიას შეესაბამება პერიტონეუმით აბსორბირებული 100-200 გ გლუკოზა:

პერიტონეული დიალიზის დროს გლუკოზის გაძლიერებულმა აბსორბციამ არ შეიძლება გამოიწვიოს

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან პერიტონეული დიალიზის მეტაბოლურ გართულებებს მიეკუთვნება

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული ულტრაფილტრაციის უკმარისობის შემთხვევაში მკურნალობის სწორი ტაქტიკა შემდეგია: 1. პაციენტის ავტომატურ პდ-ზე გადაყვანა; 2. სადიალიზო სითხის მუცელში დაყოვნების დროის გაზრდა; 3. გლუკოზის პოლიმერული ხსნარით მკურნალობის დაწყება; 4. მუცელში შესაყვანი სადიალიზო სითხის მოცულობის შემცირება

პაციენტის უწყვეტი ამბულატორიულიდან ციკლურ პერიტონეულ დიალიზზე გადაყვანის ჩვენებას არ მიეკუთვნება

,,ფსევდომოდენითი” პერიტონეული დიალიზი გამოიყენება

პერიტონეული დიალიზით მკურნალობის დროს მუცელში სადიალიზო სითხის შესვლისთანავე განვითარებული ტკივილის მიზეზი შეიძლება იყოს

პერიტონეული დიალიზით მკურნალობის დროს მუცელში სადიალიზო სითხის შესვლისთანავე განვითარებული ტკივილის შესამცირებლად ინტრაპერიტონეულად შესაყვანად გამოიყენება

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული სადიალიზო სითხის გარეგან გაჟონვასთან მიმართებაში სწორია: 1. ვითარდება კათეტერის იმპლანტაციის შემდეგ; 2. ვლინდება კათეტერის მიმდებარე ქსოვილების სონოგრაფიით; 3. კლინიკურად ვლინდება სადიალიზო სითხის გარეთ გამოსვლით, 4. კლინიკურად ვლინდება მუცლის ფარის ძლიერი შეშუპებით

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული სადიალიზო სითხის შინაგან გაჟონვასთან მიმართებაში სწორია: 1. ვითარდება კათეტერის იმპლანტაციის შემდეგ; 2. ვლინდება კათეტერის მიმდებარე ქსოვილების სონოგრაფიით; 3. კლინიკურად ვლინდება მუცლის ფარის ძლიერი შეშუპებით; 4. კლინიკურად ვლინდება სადიალიზო სითხის გარეთ გამოსვლით

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული გარეთა სასქესო ორგანოების შეშუპებასთან მიმართებაში რომელი დებულებებია სწორი: 1. ვითარდება კათეტერის არასწორი იმპლანტაციის შედეგად; 2. ვითარდება ღია Processus Vaginalis-ის გამო და ვლინდება საზარდულის თიაქრის თანხლებით ან მის გარეშე; 3. ვითარდება კათეტერის ინტრააბდომინური გამოსასვლელის არასრული დახურვის გამო; 4. ვითარდება ინტრააბდომინური წნევის გაზრდის გამო

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული ჰიდროთორაქსის სადიაგნოსტიკოდ გამოიყენება

პერიტონეული დიალიზის დროს განვითარებული ჰიდროთორაქსის დროს რეკომენდებულ სამკურნალო ღონისძიებებს არ მიეკუთვნება

პერიტონეულ დიალიზზე ლიპიდური ცვლის დარღვევა არ ხასიათდება

პერიტონეული დიალიზის დროს ჰიპოალბუმინემიის საპროფილაქტიკოდ ცილის დღიური მიღება უნდა იყოს

პერიტონეული დიალიზის კათეტერის ექსპლანტაციის ჩვენებებს არ მიეკუთვნება