ნეფროლოგია სალიცენზიო

თირკმლების მწვავე უკმარისობის (თმუ) დროს თირკმლის ბიოფსია არ არის აუცილებელი, თუ:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელს არ იწვევს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები:

დისტალურ ტუბულურ აციდოზს იწვევს: 1. ამფოტერიცინ B; 2. გენტამიცინი; 3. ჰიპერპარათირეოზი; 4. შოგრენის სინდრომი.

ფაბრის დაავადების დროს თირკმლის დაავადების მანიფესტირება ხდება:

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი არ არის გადაუდებელი სადიაგნსტიკო მეთოდი მნიშვნელოვანი იშემიური მიზეზით გამოწვეული თირკმლის მწვავე უკმარისობის დროს:

ფაბრის დაავადების დროს თირკმლის დაზიანება უფრო ხშირად ვლინდება: 1. ნეფროგენული უშაქრო დიაბეტით; 2. ნეფროზული სინდრომით; 3. თირკმლების ქრონიკული დაავადებით; 4. მაკროჰემატურიით.

ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი არ არის პროქსიმალური მილაკის დაზიანებისთვის დამახასიათებელი?

ქვემოთ მოყვანილი მედიკამენტებიდან ტუბულურ ობსტრუქციას არ იწვევს

ვაზოპრესინის ანტაგონისტებთან მიმართებაში რომელი გამონათქვამია სწორი?

რომელი არ არის ჰემოდიაფილტრაციის ჩვენება:

რომელ მკურნალობას აირჩევდით მემბრანულ-პროლიფერაციული გლომერულონეფრიტის შემთხვევაში, თუ 24 საათიან შარდში პროტეინურია < 3 გ, ხოლო სისხლში კრეატინინი < 120 მკმოლ/ლ:

ფოკალურ-სეგმენტური გლომერულოსკლეროზის (ფსგს) ჰისტოლოგიური ქვეტიპებს არ მიეკუთვნება:

ვაზოპრესინის ანტაგონისტების აქვაურეზული ეფექტი განპირობებულია

ამინოგლიკოზიდების ნეფროტოქსიურობა ვლინდება

ქვემოთ ჩამოთვლილიდან რომელი მედიკამენტით მკურნალობის ფონზე არ ვითარდება მეტაბოლური აციდოზი?

ქვემოთ ჩამოთვლილიდან რომელს არ აქვს ადგილი მეტაბოლური ალკალოზის დროს?

თანდაყოლილი ნეფროგენული უშაქრო დიაბეტის აუტოსომურრეცესიული ფორმის დროს გენეტიკური დეფექტი დაკავშირებულია

ფოკალურ-სეგმენტური გლომერულოსკლეროზის (ფსგს) ქვემოთ ჩამოთვლილი ჰისტოლოგიური ფორმებიდან რომელი ემორჩილება ყველაზე კარგად სტეროიდებით მკურნალობას:

რომელ შემთხვევაში ხასიათდება ფოკალურ-სეგმენტური გლომერულოსკლეროზი ყველაზე კეთილსაიმედო პროგნოზით:

მეტაბოლური ალკალოზი, რომლის დროსაც დაბალია როგორც რენინის, ასევე ალდოსტერონის კონცენტაცია, გვხვდება: