საოჯახო მედიცინა სალიცენზიო

რომელ სამკურნალო პრეპარატს დაუნიშნავთ შვიდი წლის ბიჭს, რომელიც დაავადებულია ალერგიული რინიტით?

ჩვეულებრივ, რომელი ჯგუფის პრეპარატებია ყველაზე ეფექტური მონოთერაპიის სახით სეზონური ალერგიული რინიტის მკურნალობის მიზნით?

ალერგიული რინიტით დაავადებული პაციენტი, რომელიც არ აღნიშნავს მნიშვნელოვან სეზონურ ცვლილებებს, არ საჭიროებს ალერგიული სინჯის ჩატარებას შემდეგ ალერგენზე:

ალერგიული პაციენტს იმუნოთერაპიის დაწყებამდე ჩაუტარდა ალერგიული სინჯი. 10 წუთის შემდეგ წინამხარზე აღინიშნა 18 მმ ზომაში ვეზიკულა. ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან რომელია მართებული?

იმუნოთერაპიული პრეპარატის შეყვანისთანავე პაციენტს დაეწყო ხელისა და ფეხის გულების ქავილი. სწრაფად განვითარდა ჭინჭრის ციება და შესივება რასაც მოჰყვა ცხვირის ლორწოვანის შესივება და სუნთქვის გაძნელება. საჭიროა ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილის განხორციელება, გარდა ერთისა:

40 წლის ქალს ალერგიული რინიტით უტარდება კანის ალერგიული ტესტები. ქვემოთ ჩამოთვლილი მედიკამენტებიდან, რომელი უნდა მოიხსნას, რათა გავლენა არ მოახდინოს დაგეგმილ კვლევაზე:

23 წლის ქალს აღენიშნება მძიმე პერსისტული ალერგიული რინიტი. მკურნალობს ლორატადინით, მაგრამ უშედეგოდ. როგორია მართვის ყველაზე მეტად გამართლებული ტაქტიკა:

მოგმართათ 38 წლის ქალმა მძიმე პერსისტული ალერგიული რინიტით. პირველ რიგში, რომელი სხვა ქრონიკული დაავადების არსებობას შეაფასებთ:

მოგმართათ 25 წლის ქალმა ალერგიული რინიტის ჩივილებით. თქვენ შეაფასეთ დაავადება როგორც მსუბუქი პერსისტული ალერგიული რინიტი. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, რომელია პაციენტის ალერგოლოგთან რეფერალის ჩვენება:

მოგმართათ 24 წლის ორსულმა ქალმა რინიტის გამო. ქვემოთ ჩამოთვლილი მდგომარეობებიდან რომელი ხდის მეტად სავარაუდოს ორსულთა რინიტის დიაგნოზს:

24 წლის ორსულს (გესტაციის 30 კვირა) დაუდგინდა ალერგიული რინიტი. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, რომელი მედიკამენტის გამოყენება იქნება უსაფრთხო და ეფექტური:

ყბაყურას (პაროტიტს) არ ახასიათებს:

წითელას შემთხვევაში პრაქტიკულად არ გვხვდება:

ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსით დაინფიცირების რისკის კონტინგენტს არ განეკუთვნებიან:

ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსით დაინფიცირების ძირითადი კლინიკური გამოვლინებებია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა

ქოლერის ძირითადი სიმპტომებია : 1) ცხელება; 2) თხიერი, წყლიანი განავალი; 3) ინტოქსიკაციის ნიშნები; 4) ღებინება; 5) ტკივილი მუცლის არეში.

ქოლერის დროს განავლოვანი მასის მახაიათებელია:

ორალური რეჰიდრატაცისთვის გამოიყენება

მწვავე დიზენტერიის ძირითადი კლინიკური სიმპტომებია

დიფთერიის დროს ნუშისებური ჯირკვლებიდან ნადების მოცილების შემდეგ