ანგიოქირურგია სალიცენზიო

იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტს აღენიშნება აორტა-თეძოს სეგმენტის მაოკლუზირებელი დაავადება თანმხლებ ცერებროვასკულარულ პათოლოგიასთან ერთად I ეტაპად კაროტიდული ენდარტერექტომიის შეუსრულებლობის შემთხვევაში საშუალოდ რა პროცენტშია აორტა-თეძო ბარძაყის რეკონსტრუქციის შემდგომ მოსალოდნელი ინსულტის განვითარება

შიგნითა საძილე არტერიის ოკლუზიის შემთხვევაში ამ მხარეს შიგნითა საძილე არტერიიდან ენდარტერექტომია:

შიგნითა საძილე არტერიის ოკლუზიის დროს შემდგომში ინსულტის განვითარების პროფილაქტიკისათვის ყველაზე მიზანშეწონილია გაკეთდეს:

კაროტიდული ენდარტერექტომიის ოპერაციისას თავის ტვინის ჰიპოპერფუზია დამოკიდებულია:

კაროტიდულ ენდარტერექტომიის შემდეგ არტერიოტომული ხვრელის პლასტიკა სინთეთიკური მასალით კეთდება იმ მიზნით, რომ თავიდან იქნეს აცილებული:

საძილე არტერიის ტრანსკუტანული ანგიოპლასტიკის დროს ყველაზე ხშირი გართულებაა თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მოშლა, რომლის გამომწვევი ძირითადი მიზეზია:

კლინიკაში შემოყვანილია პაციენტი ნაკვეთი ჭრილობით მარჯვენა დუნდულოს არეში ძლიერი არტერიული სისხლდენით. მიუხედვად ჭრილობის პირველადი დამუშავებისა და დატამპონებისა - სისხლდენა გრძელდება. პაციენტს აღენიშნება ანემია, არასტაბილური ჰემოდინამიკა. უკანასკნელი მაჩვენებლების დასტაბილების შემდეგ სწორი ქირურგიული ტაქტიკა ითვალისწინებს:

თავის ტვინის ინსულტის განვითარების შემდეგ მინიმუმ რა პერიოდის შემდეგ არის შესაძლებელი კაროტიდული ენდარეტერქტომიის საკითხის დასმა იმ პირობებით, რომ კომპიუტერული ტომოგრაფიით არ არის ნანახი თავის ტვინში დარბილების უბნები

სასქესო ასოს ძირითადი არტერიული სისხლის მიმოქცევა ხორციელდება შიგნითა სასირცხო არტერიების მეშვეობით, რომლებიც წარმოადგენენ:

შიგნითა საძილე არტერიების არაჰომოგენური ფოლაქისათვის ჰომოგენურისაგან განსხვავებით დამახასიათებელია:

”მენჯიდან გადადენის” სინდრომის დროს სისხლის ნაკადი გადაედინება

არტერიული სისტემის რეკონსტრუქციული ოპერაციის მსვლელობისას შესრულებული რეკონსტრუქციის ეფექტურობის განსაზღვრისათვის ყველაზე ინფორმატულია:

საძილე არტერიების რეკონსტრუქციის შემდგომ თავის ტვინის ემბოლიზაციისგან თავის დაცვის მიზნით ყველაზე ეფექტურია:

თეძოს საერთო არტერიის ოკლუზიისას ქვემო კიდურების კოლატერალური სისხლის მიმოქცევაში ყველაზე მნიშვნელოვანია:

სისხლის მომატებული სიბლანტის სინდრომი დამახასიათებელია შემდეგი დაავადებების დროს, გარდა:

სიხლის მომატებული სიბლანტის სინდრომისათვის დამახასათებელია:

ლაბორატორიული მაჩვენებლებიდან რომელი არ არის დაკავშირებული სისხლის მომატებული სიბლანტის სინდრომთან?

ერითროციტის დეფორმირების უნარის დაქვეითება წარმოადგენს ერთერთ წამყვან მექანიზმს სისხლის მომატებული სიბლანტის სინდრომის განვითარებაში;

მაობლიტირებელი თრომბანგიიტის (ბურგერის დაავადება) ერთ-ერთი გამოვლენაა ნაწლავთა იშემია:

მცირე მენჯის ვენური შეგუბების სინდრომისათვის დამახასიათებელი სიმპტომები არის ყველა, გარდა: