ლაბორატორიული სალიცენზიო

რომელი ბაქტერიოლოგიური მაჩვენებლები უნდა დავადგინოთ არასტერილურ სამკურნალო საშუალებებში? 1) მიკრობების საერთო რაოდენობა. 2) ნაწლავის ჩხირის ჯგუფის ბაქტერიები. 3) ობის სოკო. 4) ლურჯ-მწვანე დაჩირქების ჩხირი.

ძირითადი ნიშნები, რომლებიც ახასიათებს სტაფილოკოკის გვარს? 1) პლაზმის კოაგულაცია. 2) ჰემოლიზური აქტივობა. 3) გლუკოზის ანაერობული ფერმენტაცია. 4) პიგმენტის წარმოქმნა. 5) ზრდა მარილის 10% კონცენტრაციის დროს. 6) ლეციტინაზური აქტივობა.

სტაფილოკოკებით გამოწვეული დაავადებების მიკრობიოლოგიური დიაგნოსტიკის ძირითადი პრინციპებია: 1) პათოლოგიური მასალის პირდაპირი მიკროსკოპია. 2) სუფთა კულტურის გამოყოფა და შესწავლა. 3) ფერმენტული აქტივობის შესწავლა. 4) მორფოლოგიური ტინქტორიალური ნიშნების შესწავლა. 5) სეროლოგიური გამოკვლევების შესწავლა.

ძირითადი კრიტერიუმები, რომელიც დამახასიათებელია სტაფილოკოკების მტარებლობის დროს? 1) სტაფილოკოკების ანტიბიოტიკორეზისტენტული შტამების გამოყოფა. 2) ოქროსფერი სტაფილოკოკების გამოყოფა ცხვირიდან 3) ეპიდერმალური სტაფილოკოკების მასიური გამოყოფა. 4) S. aureus-ის გამნეორებითი მასიური ამოთესვა. 5) გამნეორებითი მასიური გამოყოფა S. aureus-ის იდენტური ფაგოტიპის.

ფოსფატაზის დადებითი ტესტი რომელი სახის სტაფილოკოკებისათვის არის დამახასიათებელი?

ძირითადი ნიშნები, რომლებიც ახასიათებს საპროფიტულ სტაფილოკოკებს:

რომელ ტესტებს იყენებენ S. aureus-ის სადიფერენციაციოდ სხვა სტაფილოკოკებისაგან? 1) მანოზის ფერმენტაცია. 2) კოაგულაზის ტესტი. 3) ერითროციტების ჰემოლიზი. 4) სინჯი დნმ-ზე.

ლაბორატორიული ტესტი, რომლიც მიუთითებს S. pyogenes ინფექციაზე: 1) ნაცხში გრამდადებითი ძეწკვებად დალაგებული კოკების არსებობა. 2) მგრძნობელობა ბაციტრაცინისადმი. 3) ბეტა-ჰემოლიზი სისხლიან აგარზე. 4) ესკულინის ჰიდროლიზი ნაღვლის მჟავების მარილების არსებობით.

სტრეპტოკოკების დიფერენცირების ძირითადი პრინციპები: 1) მორფოლოგიის შესწავლა. 2) სეროლოგიური გამოკვლევები. 3) ჰემოლიზი. 4) ნაღვლის ნიადაგებზე ზრდა.

რა პათოგენობის ფაქტორები მონაწილეობენ სტრეპტოკოკურ ინფექციებში? 1) ერითროგენული ტოქსინი. 2) სტრეპტოლიზინი. 3) ჰიალურონიდაზა. 4) სტრეპტოკინაზა.

ძირითადი პრინციპები, რომლებიც საფუძვლად უდევს სტრეპტოკოკების დაყოფას სეროლოგიურ ჯგუფებად:

რომელი საკვები ნიადაგები უნდა გამოვიყენოთ უპირატესად სტრეპტოკოკების A ჯგუფის ამოსათესად კლინიკური მასალიდან: 1) ხორცპეპტონიანი აგარი. 2) სისხლიანი აგარი. 3) სისხლიანი აგარი გენციანვიოლეტით. 4) სისხლიანი აგარი გენციანვიოლეტით და პოლიმიქსინით. 5) ნაღველიან-სისხლიანი აგარი.

რომელი თხიერი საკვები ნიადაგები გამოიყენება A ჯგუფის სტრეპტოკოკების გამოსაყოფად კლინიკური მასალიდან: 1) შაქრიანი ბულიონი. 2) მარტენის ბულიონი. 3) კიტ-ტაროცის ნიადაგი. 4) ხოტინგერის ბულიონი. 5) მარტენის ბულიონი შრატით.

აღნიშნეთ A ჯგუფის სტრეპტოკოკებისათვის დამახასიათებელი ნიშნები: 1) ზრდა უბრალო ნიადაგებზე. 2) კატალაზა. 3) ურეაზა. 4) (- გალაქტოზიდაზა. 5) თხიერ საკვებ ნიადაგებში ზრდა ძირზე და კედელზე აყოლებით.

A ჯგუფის სტრეპტოკოკების პათოგენობის ფაქტორებია: 1) ურეაზა. 2) ცილა M. 3) კოლაგენაზა. 4) კაფსულა.

როგორი კოლონია არის დამახასიათებელი A ჯგუფის სტრეპტოკოკებისათვის? 1) მუკოიდური. 2) ხორკლიანი დაკბილულ კიდეებიანი. 3) სადა, წვრილი, პრიალა. 4) დიდი მარცვლოვანი კოლონიები.

B ჯგუფის სტრეპტოკოკების პათოგენობის ძირითადი ფაქტორებია: 1) ადჰეზინები. 2) კაფსულა. 3) ჰემოლიზინები. 4) ერითროგენური ტოქსინი. 5) ნეირამინიდაზა.

ენტეროკოკების რომელი წარმომადგენელი იწვევს ადამიანის დაავადებას?

S. pneumoniae-ს პათოგენობის ფაქტორებია: 1) წამწამები. 2) კაფსულა. 3) ჰემოლიზინები. 4) ნეირამინიდაზა. 5) სუბსტანცია C.

როგორ მოქმედებს Streptococcus pneumoniae-ზე ნიადაგში ნაღვლის არსებობა?