ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

შიგნითა საუღლე ვენის პუნქციის და კათეტერიზაციის დროს წარმოქმნილ გართულებებს მიეკუთვნება: 1. ქალა-ტვინის IX-XII წყვილი ნერვების ფუნქციის დარღვევა; 2. პნევმოთორაქსი; 3. ბგერითი იოგების დამბლა; 4. ჰემოთორაქსი.

გულის პუნქციის წერტილად ითვლება:

სამწვერა ნერვი უპირატესად ითვლება მგრძნობიარედ. მამოძრავებელ ბოჭკოებს შეიცავს მხოლოდ:

ცდომილი ნერვის ეფერენტულ ბოჭკოებად ითვლება:

მხრის წნულის წინა და უკანა ტოტების გამოყოფა ხდება:

მოზრდილებში ცერებროსპინალური სითხის საერთო მოცულობა დაახლოებით შეადგენს:

თავის ქალას ღრუდან რომელი ხვრელით გამოდის სახის ნერვი:

თავის ქალას ღრუდან რომელი ხვრელით გამოდის ზედა ყბის ნერვი:

თავის ქალას ღრუდან რომელი ხვრელით გამოდის ქვედა ყბის ნერვი:

ფილტვის არტერიაში კათეტერის ჩადგმის პროცესში პარკუჭოვანი არითმია შეიძლება შევამციროთ, თუ: 1. პაციენტს თავს წამოვუწევთ 50-ით; 2. კათეტერს ჩავდგამთ შიგნითა საუღლე ვენაში; 3. პაციენტი ოდნავ მარჯვნივ იქნება გადახრილი; 4. კათეტერის ჩადგმამდე შევიყვანთ ლიდოკაინს.

ფილტვის არტერიის კათეტერიზაციისას ფილტვის არტერიის გასკდომის რისკ - ფაქტორებია: 1. ხანდაზმული ასაკი; 2. მდედრობითი სქესი; 3. ფილტვის ჰიპერტენზია; 4. მიტრალური სტენოზი.

შიგნითა საუღლე ვენის კათეტერიზაციის შესაძლო გართულებებია: 1. ჰაეროვანი ემბოლია; 2. საძილე არტერიის პუნქცია; 3. დიაფრაგმის ნერვის დაზიანება; 4. პნევმოთორაქსი.

მარჯვენა ლავიწქვეშა ვენის კათეტერიზაციის შესაძლო გართულებებია: 1. პნევმოთორაქსი; 2. ლავიწქვეშა არტერიის პუნქცია; 3. ჰაეროვანი ემბოლია; 4. საერთო ლიმფური სადინრის დაზიანება.

დაავადებათა კონტროლის ცენტრის ოფიციალური რეკომენდაციით ინტრავენური კათეტერის სწორად შეყვანა ითვალისწინებს: 1. პერსონალის მომზადებას; 2. კანის დამუშავებას; 3. პაციენტის მოთავსებას სათანადო პოზიციაში; 4. ხელთათმანების გამოყენებას.

ბეჭის ძვლის მორჩებზე გატარებული ხაზი შეესაბამება:

ბეჭის ძვლის ქვედა კუთხეებზე გატარებული ხაზი შეესაბამება

მე-12 ნეკნის ქვედა ბოლოებს შორის გატარებული ხაზი შეესაბამება:

თეძოს ძვლის ზემო კიდეებს შორის გატარებული ხაზი შეესაბამება:

სპინალური ანესთეზიის ტექნიკა გულისხმობს: 1. #19 ნემს-გამტარის გამოყენებას; 2. ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალების შეყვანის შემდეგ ლიქვორის მიღებას საპუნქციო ნემსიდან; 3. #22 ნემს-გამტარის გამოყენებას; 4. ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალების შეყვანამდე ლიქვორის მიღებას საპუნქციო ნემსიდან.

როდის შეიძლება ვივარაუდოთ ნემსის არსებობა ეპიდურულ სივრცეში: 1. როდესაც საპუნქციო ნემსიდან გამოიყოფა ლიქვორი; 2. როდესაც საპუნქციო ნემსის შეყვანისას სპინალური სეგმენტის მიმართულებით შეიგრძნობა "ნემსის ჩავარდნა"; 3. როდესაც საპუნქციო ნემსის შეყვანისას სპინალური სეგმენტის მიმართულებით შეიგრძნობა წინააღმდეგობა; 4. როდესაც საპუნქციო ნემსის შეყვანისას სპინალური სეგმენტის მიმართულებით ნემსის ბოლოზე დაკიდებული ფიზიოლოგიური ხსნარის წვეთი შედის ნემსში.