ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ჩამოთვლილი პრეპარატებიდან ბუნებრივი ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალებაა:

ნოვოკაინისა და სუქცინილქოლინის ერთდროული გამოყენებისას:

ნოვოკაინი ორგანიზმში იშლება შემდეგ ნაწილებად:

გამტარებლობითი ანესთეზიის წარმოებისას ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალების კონცენტრაციის 2-ჯერ გაზრდის შემთხვევაში გაუტკივრების ხანგრძლივობა მატულობს:

ინტრავენური რეგიონული ანესთეზიის პირობებში გაუტკივარების ხარისხი დამოკიდებულია:

ვენური რეგიონული ანესთეზიისას ლახტის მოხსნა შეიძლება:

ტუბოკურანინს არ ახასიათებს: 1. ჩონჩხის კუნთების რელაქსაცია; 2. არტერიული ჰიპოტონია; 3. ჰისტამინის გამონთავისუფლების უნარი; 4. ცნობიერების დათრგუნვა.

სისხლის ფსევდოქოლინესთერაზა შლის:

ტუბოკურარინი: 1. ხელს უშლის აცეტილქოლინის წარმოშობას; 2. ბლოკავს ნერვ-კუნთოვანი სინაფსის საბოლოო ფირფიტას, ხელს უწყობს აცეტილქოლინის დაგროვებას და იწვევს მყარ დეპოლარიზაციას; 3. მოქმედებს აცეტილქოლინის დამშლელი ფერმენტების მეშვეობით; 4. ბლოკავს აცეტილქოლინისა და ქოლინაცეტილაზას მასინთეზირებელ ფერმენტს; 5. ბლოკავს საბოლოო ფირფიტის რეცეპტორულ სუბსტანციაზე აცეტილქოლინის ზემოქმედებას.

სუქცინილქოლინს არ შეუძლია გამოიწვიოს: 1. ჰიპერკალიემია; 2. Mქოლინომიმეტური ეფექტი; 3. თვალშიდა წნევის შემცირება; 4. Nქოლინომიმეტური ეფექტი; 5. არითმიები, ბრადიკარდია.

ტუბოკურარინით გამოწვეული ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადის გაღრმავება შესაძლოა: 1. აციდოზის დროს; 2. ნეომიცინის და სტრეპტომიცინის შეყვანისას; 3. ჰალოტანით ანესთეზიისას; 4. ალკალოზის დროს.

სუქცინილქოლინით გამოწვეული სისხლის მიმოქცევის შეწყვეტის მიზეზია: 1. ჰიპერკალიემია; 2. კარდიოტოქსიური ეფექტი; 3. Mქოლინომიმეტური მოქმედება; 4. ჰისტამინოგენური და განგლიომაბლოკირებელი მოქმედება.

პლაზმის ფსევდოქოლინესთერაზის დაბალი დონე შეიძლება უკავშირდებოდეს: 1. ღვიძლის დაავადებას; 2. თანდაყოლილ ფერმენტულ უკმარისობას; 3. ორსულობას.

პერიფერიული ნერვ-კუნთოვანი ბლოკის პოტენცირება შეუძლიათ: 1. კანამიცინს; 2. ნეომიცინს; 3. სტრეპტომიცინს; 4. პოლიმიქსინს.

ტუბოკურარინის მოქმედების გვერდითი ეფექტებია: 1. ჰისტამინის გამონთავისუფლება; 2. ვეგეტატიური განგლიების ბლოკადა; 3. ჰიპოტენზია; 4. პლაზმაში კალიუმის მატება.

მიოპლეგიის მდგომარეობაში მყოფი ავადმყოფის არაადექვატური ანესთეზიის ნიშნებია: 1. არტერიული წნევის მომატება; 2. გუგების გაფართოება; 3. ტაქიკარდია; 4. ოფლიანობა.

პანკურონიუმის გამოყენებისას ტაქიკარდიის მიზეზი არ არის: 1. ვაგოლიზური მოქმედება; 2. ენდოგენური კატექოლამინემია; 3. სიმპატომიმეტური მოქმედება; 4. განგლიომაბლოკირებელი მოქმედება.

ჰიპოვოლემიამ შეიძლება გამოიწვიოს: 1. პიპეკურონიუმის მოქმედების გაძლიერება და გაღრმავება; 2. პიპეკურონიუმის მოქმედების შესუსტება; 3. პიპეკურონიუმის ცხიმში ხსნადობის გაზრდა.

რომელი პრეპარატის გამოყენებისთვის წარმოადგენს ჰიპოკალიემია შედარებით უკუჩვენებას:

სუქცინილქოლინის გამოყენება მიზანშეუწონელია შემდეგ შემთხვევებში: 1. ჰიპოკალიემია; 2. გაფანტული სკლეროზი; 3. კონის სინდრომი; 4. დეკომპენსირებული გლაუკომა.