ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

კრეატინფოსფოკინაზას მატებას დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა აქვს:

ამილაზას (დიასტაზას) მატებას დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა აქვს: 1.პანკრეატიტის დროს; 2. ტოტალური პანკრეონეკროზის დროს; 3. სანერწყვე ჯირკვლების დაავადების დროს; 4. პერიტონიტის დროს; 5. ოპიოიდური ჯგუფის პრეპარატების მიღების დროს.

სისხლის შედედების დრო ლი და უაიტის მიხედვით შეადგენს:

სისხლის შედედების დრო მატულობს: 1. ჰიპოკოაგულაციისას; 2. ჰიპერკოაგულაციისას; 3. სისხლში ფიბრინოგენის მატების შემთხვევაში; 4. დამწვრობის დროს;

"შედედების დროს" ზრდას იწვევს: 1. ჰემოფილია; 2. იდიოპათური თრომბოციტული პურპურა; 3. არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების გამოყენება; 4.ასკორბინის მჟავას დეფიციტი.

ჰიპერთერმული რეაქციის მიზეზებია: 1. ბაქტერიები და მიკრობები; 2. ენდოგენური პიროგენები; 3. ეგზოგენური პიროგენები; 4. ჰიპოთალამუსის ფუნქციის მოშლა.

ჰიპერთერმიის მიზეზებია: 1. პიროგენები; 2.ალერგიული რეაქციები; 3. ენდოკრინული პათოლოგია; 4. სისტემური ანთებითი რეაქცია.

ჰიპერთერმიის შესაძლო მიზეზებია: 1. ატროპინით პრემედიკაცია; 2. მადეპოლარიზებელი მიორელაქსანტების გამოყენება; 3. ქალა-ტვინის ტრავმა; 4. დიაზეპამით პრემედიკაცია.

ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის პათოგენეზში წამყვანია: 1. გენეტიკურად დეტერმინებული ფერმენტოპათია; 2. კალციუმის ენდოპლაზმური კონცენტრაცია; 3. ჟანგვითი ფოსფორილირების დარღვევა; 4. სარკოლემის განვლადობის დარღვევა.

ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის კლინიკა მოიცავს: 1. კუნთების რიგიდობას; 2. ტაქიკარდიასა და CO2-ის პროდუქციის გაზრდას; 3. ჰიპერკალიემიას; 4. ყოველ საათში სხეულის T-ის 7 გრად. ცელს-ით მომატებას.

ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის ლაბორატორიული ნიშნებია: 1. ჰიპერკალიემია; 2. ჰიპერკალციემია; 3. კრეატინფოსფოკინაზას დონის მატება; 4. მიოგლობინემია.

ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის მკურნალობა მოიცავს: 1. ფ.ხ.ვ და ოქსიგენოთერაპიას; 2. ჰიპოთერმიის ფიზიკური მეთოდების გამოყენებას; 3. მიოგლობინურიის დროს მანიტოლის გადასხმას; 4. დანტროლენს (მაქსიმალური დოზა-10 მგ/კგ).

კაროტიდული სხეულების გზით სუნთქვის ყველაზე ძლიერი სტიმულატორია: 1. ჟანგბადის დეფიციტი; 2. ჟანგბადის სიჭარბე; 3. ჰიპერკაპნია; 4. ჰიპოკაპნია; 5. რძის მჟავა.

მეტაბოლური ალკალოზის დროს:

ყველაზე დაბალი PH ფიქსირდება:

ტვინში ყველაზე მეტად იჟანგება ამინომჟავა:

ტეტანია, როგორც ჰიპოკალციემიის შედეგი ვითარდება:

ჰიპოთერმია იწვევს: 1. ჰემოგლობინის დისოციაციის მრუდის მარჯნივ გადახრას; 2. ჰიპოქსიური ვაზოკონსტრიქციის შემცირებას; 3. ჰიპოგლიკემიას; 4. 28 გრად. ცელს-ზე დაბალ ტემპერატურაზე გუგების გაფართოებას და ფიქსირებას.

ზოგადი ანესთეზიის დროს განვითარებული ჰიპოთერმიის დონე განისაზღვრება: 1. მიოპლეგიით; 2. თერმორეგულაციის ცენტრების დათრგუნვით; 3. საოპერაციოს ტემპერატურით; 4. საოპერაციო ველიდან სითბოს დაკარგვით.

ფაქტორებს, რომლებიც ხელს უწყობენ ალდოსტერონის გამონთავისუფლებას, მიეკუთვნებიან: 1. არაუჯრედული კალიუმის კონცენტრაციის მომატება; 2. არაუჯრედული ნატრიუმის კონცენტრაციის მომატება; 3. სისხლის არაუჯრედული მოცულობის მომატება; 4. არტერიული წნევის მომატება; 5. გულის წუთმოცულობის მომატება.