სალიცენზიო - რადიოლოგია

ჰემატოგენური ოსტეომიელიტის გადასვლისას ქრონიკულ სტადიაში პერიოსტალური ნადები

ჩამოთვლილი მტკიცებულებიდან არასწორია:

ტუბერკულოზს, როგორც წესი თან ახლავს პერიოსტალური რეაქცია

ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცებულებებიდან რომელია სწორი:

ძვლის შიგნით ლოკალიზირებული კეთილთვისებიანი სიმსივნეების და სიმსივნის მაგვარი წარმონაქმნისათვის დამახასიათებელია:

მეტაეპიფიზარული ზრდის ზონის ორივე მხარეს შეიძლება მდებარეობდეს:

ტუბერკულოზური ძვლის მშრალი მჭამელასათვის (სუპერფიციალური კარიესი) განსხვავებით ქონდრობლასტომისაგან, მათ მხრის ძვლის პაროქსიზმულ ბოლოში ლოკალიზაციისას, დამახასიათებელია

ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცებულებიდან არ არის სწორი:

გრძელი ლულოვანი ძვლის ოსტეოიდოსტეომისათვის არ არის დამახასიათებელი:

რომელი რენტგენოლოგიური სიმპტომებია შესაძლებელი აღინიშნოს როგორც სიმსივნური ისე რეაქტიული ენდოსტალური ძვალწარმოქმნის დროს

მიელომური დაავადების ყველაზე უფრო იშვიათ ფორმას წარმოადგენს:

მალების სტრუქტურის დიფუზური გაიშვიათება და მათი სხეულების სოლისებრი დეფორმაცია, დესტრუქციის კერების არ არსებობის დროს მალების სხეულებსა და რკალებში, აღინიშნება:

ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცებულებიდან სწორი არ არის:

სისტემური ოსტეოპოროზისათვის არ არის დამახასიათებელი

ოსტეომალაციის ყველაზე სწორ განმარტებას წარმოადგენს:

ოსტეომალაციისთვის მეტად დამახასიათებელია:

ოსტეომალაციის დროს განვითარებული ლოოზერის ზონებისათვის არ არის დამახასიათებელი შემდეგი ლოკალიზაცია

ოსტეომალაციის დროს ლოოზერის ზონებისათვის დამახასიათებელია ყოველივე, გარდა

ჩონჩხის ქვემოთ ჩამოთვლილ დეფორმაციებს შორის ოსტეომალაციისას ყველაზე ხშირად გვხვდება:

ჰიპერპარათირეოიდული ფიბროზული ოსტეოდისტროფიის ყველაზე ხშირ რენტგენოლოგიურ სინდრომს წარმოადგენს: