სალიცენზიო კარდიოლოგია

ფიბროზული ფოლაქები:1) არტერიების შიგნითა გარსის კერობრივი გასქელებებია, რომლებიც სცილდებიან სისხლძარღვის ზედაპირს;2) პროგრესირებადი ათეროსკლეროზის ყველაზე უფრო დამახასიათებელი ნიშანია;3). უფრო ადრე უვითარდებათ ქალებს;4). ყველაზე ადრე ვითარდებიან მუცლის აორტაში.

გართულებული დაზიანება:1) ხასიათდება ფიბროზული ფოლაქის კალციფიკაციით;2) ხასიათდება ფიბროზული ფოლაქის სხვადასხვა ხარისხის ნეკროზით, თრომბოზითა და დაწყლულებით;3). იწვევს სისხლძარღვის სტენოზირებას; 4). იწვევს შესაბამისი ორგანოს ფუნქციის დარღვევას.

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან სწორია:1) ათეროსკლეროზული ფოლაქის ზრდა ხდება არტერიის კედელში, რასაც ახლავ არტერიის კომპენსატორული გაფართოება;2) ჩვეულებრივ, ყველაზე ადრე აორტის ათეროსკლეროზი ვითარდება;3). აორტიდან კორონარული არტერიების გამოსავლის ათეროსკლეროზი თვით კორონარული არტერიების ათეროსკლეროზთან შედარებით მსუბუქად მიმდინარეობს;4). ზედა კიდურების არტერიების ათეროსკლეროზი ქვემო კიდურების სისხლძარღვების ათეროსკლეროზთან შედარებით უფრო ხშირად ვითარდება.

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან სწორია:1) ქვემო კიდურების არტერიების ათეროსკლეროზული დაზიანების სიხშირე პერიფერიისკენ იზრდება;2) ქვემო კიდურების არტერიების ათეროსკლეროზული დაზიანების სიხშირე პერიფერიისკენ მცირდება;3). წვივის დიდი არტერიები (წინა და უკანა) ხშირად ერთდროულად ზიანდებიან;4). ქვემო კიდურების არტერიებიდან, ყველაზე ხშირად წვივის მცირე არტერია ზიანდება.

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან სწორია:1) კორონარული არტერიების ეპიკარდიული ნაწილები ინტრამურულ ნაწილებთან შედარებით უფრო ხშირად ზიანდებიან;2) კორონარული არტერიების ათეროსკლეროზული დაზიანება დიფუზური ხასიათისაა;3). ფიბროზული ფოლაქების განვითარება არასოდეს აღინიშნება კორონარული შუნტირებისთვის გამოყენებულ ვენურ ტრანსპლანტატში;4). ფიბროზული ფოლაქები შეიძლება განვითარდნენ კორონარული შუნტირებისთვის გამოყენებულ ვენურ ტრანსპლანტატში.

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან სწორია:1) რენტგენოლოგიურად დადასტურებული არტერიების კალციფიკაცია ყოველთვის მიუთითებს ამ არტერიების ათეროსკლეროზულ დაზიანებაზე;2) კორონარული არტერიების კალციფიკაცია კორონარული ათეროსკლეროზის ნიშანია; 3). ბადურას არტერიოლების კალციფიკაცია ამ არტერიების ათეროსკლეროზული დაზიანების მიმანიშნებულია.

ათეროსკლეროზის ყველაზე ხშირი კლინიკური გამოვლინებაა:

ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პათოლოგია წარმოადგენს ათეროსკლეროზის გართულებას, გარდა:

ათეროსკლეროზის რისკ-ფაქტორებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ათეროსკლეროზის სიხშირე კორელაციაშია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილ ფაქტორთან, გარდა:

ათეროსკლეროზის შექცევად რისკ ფაქტორებს მიეკუთვნება ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ათეროსკლეროზის შეუქცევად რისკ-ფაქტორებს მიეკუთვნება ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ყველაზე "ათეროგენული" ლიპოპროტეინებია:

"ანტიათეროგენული" მოქმედება ახასიათებთ:

მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების რაოდენობა:1) მამაკაცებთან შედარებით მეტია ქალებში;2) არამწეველებთან შედარებით ნაკლებია მწეველებში;3). მცირდება რეგულარული ფიზიკური ვარჯიშისას; 4). იზრდება ალკოჰოლის ზომიერი რაოდენობით მიღებისას.

პირველადი ჰიპერლიპიდემია ვითარდება:1) გენეტიკური ფაქტორების ზემოქმედებით; 2) მხოლოდ გარემო ფაქტორების ზემოქმედებით;3). ერთდროულად გენეტიკური და გარემო ფაქტორების ზემოქმედებით;4). გენერალიზებული მეტაბოლური დარღვევების ფონზე.

ჰიპერლიპიდემია შეიძლება მიმდინარეობდეს:1) ქოლესტეროლის რაოდენობის მომატებით;2) ტრიგლიცირიდების რაოდენობის მომატებით;3). ერთდროულად ქოლესტეროლის და ტრიგლიცირიდების რაოდენობის მომატებით;4). ქოლესტეროლის რაოდენობის მომატებით და ტრიგლიცირიდების რაოდენობის მკვეთრად შემცირებით.

ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატებიდან ჰიპერლიპიდემიის განვითარებას ხელს უწყობენ:1) ბეტა-ბლოკატორები; 2) ალფა-ბლოკატორები; 3). დიურეტიკები;4). კალციუმის ანტაგონისტები; 5). აგე ინჰიბიტორები.

დიურეტიკები იწვევენ:1) საერთო ქოლესტეროლის დონის გაზრდას;2) დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონის გაზრდას;3). მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების დონის დაქვეითებას;4). ტრიგლიცირიდების დონის გაზრდას

ჰიპერლიპიდემიის არამედიკამენტური მკურნალობა გულისხმობს, ყველა ჩამოთვლილს, გარდა: