სალიცენზიო კარდიოლოგია

ქვემოთ მოყვანილი დებულებებიდან მიტრალური პროლაფსის შესახებ სწორია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

მიტრალური პროლაფსის ფიზიკალური ნიშნებია:1) მიტრალური სარქვლის გაღების ხმიანობა; 2) მიტრალური ტკაცუნი;3). კრეშჩენდო - დეკრეშჩენდოს ტიპის სისტოლური შუილი;4). კრეშჩენდო - დეკრეშჩენდოს ტიპის დიასტოლური შუილი.

მიტრალური პროლაფსის დამახასიათებელ ფიზიკალურ ნიშნებსა (მიტრალური ტკაცუნი, სისტოლური შუილი) და 1 ტონს შორის ინტერვალი იზრდება:1) ავადმყოფის ფეხზე წამოდგომისას;2) ავადმყოფის ჩაცუცქვისას; 3). ვალსალვის სინჯის ჩატარებისას;4). იზომეტრული დატვირთვისას; 5). ამილნიტრიტის ინჰალაციისას.

ქვემოთ მოყვანილი დებულებებიდან მიტრალური პროლაფსის შესახებ სწორია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

აორტული სტენოზის განვითარებისას:1) აღინიშნება მარცხენა პარკუჭსა და აორტას შორის წნევის გრადიენტის გაზრდა;2) დაავადების საწყის ეტაპებზე ადგილი აქვს მარცხენა პარკუჭის სისტოლური მოცულობის შემცირებას;3). ვითარდება მარცხენა პარკუჭის კომპენსატორული ჰიპერტროფია;4). მარცხენა პარკუჭის საბოლოო - დიასტოლური წნევის გაზრდა აუცილებლად მიუთითებს მარცხენა პარკუჭის დილატაციის ან უკმარისობის განვითარებაზე.

აორტული სტენოზის დროს:1) მარცხენა პარკუჭის სისტოლური წნევა დაავადების პროგრესირებასთან ერთად იზრდება;2) მოციმციმე არიტმიის ან სრული ატრიოვენტრიკულური ბლოკადის განვითარება იწვევს ავადმყოფის მდგომარეობის მნიშვნელოვან გაუარესებას;3). დაავადების პროგრესირებასთან ერთად ადგილი აქვს სისტოლური მოცულობის და მარცხენა პარკუჭსა და აორტას შორის წნევის გრადიენტის თანდათანობით გაზრდას;4). დაავადების პროგრესირებასთან ერთად მარცხენა წინაგულის, ფილტვის ღეროს და მარჯვენა პარკუჭის წნევები ქვეითდება.

აორტული სტენოზის კლინიკური ნიშნები, ჩვეულებრივ ვლინდება:1) როდესაც აორტის ხვრელის დიამეტრი ნორმალურის 50% გახდება;2) როდესაც აორტის ხვრელის დიამეტრი ნორმალურის 30% გახდება;3). 35 - 40 წლის ასაკში; 4). 50 - 70 წლის ასაკში.

აორტული სტენოზის ადრეული სტადიის ძირითადი კლინიკური ნიშნებია:1) პერიფერიული ციანოზი; 2) ქოშინი - ფიზიკური დატვირთვისას;3). სტენოკარდია; 4). სინკოპე.

აორტული სტენოზის დროს სტენოკარდიის განვითარება დაკავშირებულია:1) მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიასთან;2) მარცხენა პარკუჭის სისტოლური და დიასტოლური წნევების გაზრდასთან;3). ჰიპერტროფირებული მიოკარდიუმის მიერ კორონარული არტერიების კომპრესიასთან;4). ერთდროულად გულის იშემიური დაავადების განვითარებასთან.

აორტული სტენოზის ფიზიკალური ნიშნებია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

აორტის სტენოზით შეპყრობილი პაციენტის ფიზიკალური გამოკვლევისას პათოლოგიის სიმძიმეზე მიუთითებს:

ქვემოთ მოყვანილი დებულებებიდან აორტული სტენოზის შესახებ სწორია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

აორტული სტენოზით შეპყრობილი ავადმყოფისთვის:1) ნაჩვენებია პოსტდატვირთვის დამაქვეითებელი პრეპარატების მიღება;2) სტენოკარდიის განვითარების შემთხვევაში პრედატვირთვის შემამცირებელი ნიტრატები სიფრთხილით უნდა დავნიშნოთ;3). ქირურგიული მკურნალობა ნაჩვენებია მარცხენა პარკუჭის უკმარისობის ნიშნების და ფიზიკური დატვირთვისას სინკოპეს განვითარებისას;4). ქირურგიული მკურნალობა, ზოგჯერ, დაავადების უსიმპტომოდ მიმდინარეობისასაც არის ნაჩვენები (ბავშვებსა და მოზარდებში, მნიშვნელოვანი ობსტრუქციის შემთხვევაში).

აორტული ნაკლოვანება ხასიათდება ყველა ჩამოთვლილით, გარდა:

აორტის სარქვლოვანი აპარატის პათოლოგიით გამოწვეული აორტული ნაკლოვანება ვითარდება ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პათოლოგიების ფონზე, გარდა:

აორტის რგოლის გაგანიერებით გამოწვეული აორტული ნაკლოვანება ვითარდება ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პათოლოგიების ფონზე, გარდა:

ქრონიკული აორტული ნაკლოვანების კლონიკური ნიშნებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ქრონიკულისაგან განსხვავებით, მწვავე აორტული ნაკლოვანება ვლინდება:

მწვავე აორტული ნაკლოვანება ვითარდება შემდეგი პათოლოგიების ფონზე:1) რევმატიზმი; 2) ინფექციური ენდოკარდიტი; 3). სიფილისი; 4). გულმკერდის ტრავმა.

აორტული ნაკლოვანების ნიშნებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა: