სალიცენზიო კარდიოლოგია

ფილტვისმიერ გულს და მარჯვენა გულის უკმარისობას ყველაზე ხშირად იწვევს:

ფილტვისმიერი გულის განვითარების ექსტრაპულმონური მიზეზი შეიძლება იყოს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) ტერმინი "მწვავე ფილტვისმიერი გული" გულისხმობს მარჯვენა პარკუჭის დილატაციას;2) ტერმინი "მწვავე ფილტვისმიერი გული" გულისხმობს მარჯვენა პარკუჭის მკვეთრ ჰიპერტროფიას;3). მწვავე ფილტვისმიერი გულის ძირითადი მიზეზია ფილტვების მწვავე ემბოლიზაცია;4). ტერმინი "ქრონიკული ფილტვისმიერი გული" ზემოთ აღნიშნულ ტერმინთან შედარებით ნაკლებ სპეციფიურია.

ფილტვისმიერი გულის ძირითად მიზეზს წარმოადგენს:

ქვემოთ ჩამოთვლილი რომელი დაავადებისთვის არის ყველაზე ნაკლებად დამახასიათებელი ქრონიკული ფილტვისმიერი გულის განვითარება:

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი, გარდა:

პულმონური ჰიპერტენზიის პათოგენეზში ყველაზე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს:1) გულის დარტყმითი მოცულობის გაზრდა; 2) ტაქიკარდია;3). ცირკულირებადი სისხლის მოცულობის გაზრდა;4). ანატომიური თავისებურებებიდან გამომდინარე, ფილტვების წვრილი არტერიებისა და არტერიოლების რეზისტენტობის გაზრდა;5). ფილტვების წვრილი არტერიებისა და არტერიოლების რეზისტენტობის ვაზომოტორული გაზრდა.

ნორმაში, ფილტვის არტერიაში წნევა საშუალო არტერიულ წნევაზე:

პულმონური ჰიპერტენზიის განვითარება მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული ფილტვების სისხლძარღვოვანი ქსელის ფართობის შემცირებაზე, რასაც განაპირობებს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ფაქტორი, გარდა:

პულმონურ ვაზოკონსტრიქციას (რაც პულმონური ჰიპერტენზიის განვითარების ერთ-ერთი მიზეზია) ყველაზე მეტად იწვევს:

ჰიპერკაპნია უშუალოდ იწვევს:1) პულმონურ ვაზოკონსტრიქციას; 2) პულმონურ ვაზოდილატაციას;3). თავის ტვინში ვაზოკონსტრიქციას; 4). თავის ტვინში ვაზოდილატაციას.

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) ვენტილაციის გაუარესებას განაპირობებს მხოლოდ სუნთქვითი ჰიპერკაპნია;2) ვენტილაციის გაუარესებას განაპირობებს მეტაბოლური ალკალოზის ფონზე განვითარებული ჰიპერკაპნიაც;3). მეტაბოლური ალკალოზის მიზეზს შეიძლება წარმოადგენდეს ძლიერი შარდმდენის გამოყენება;4). გამოხატული ჰიპერკაპნიის ფონზე ხშირად ვითარდება მარჯვენა გულის უკმარისობა.

არტერიული ჰიპოქსემია, ჰიპერკაპნია და აციდოზი ხშირად აღინიშნება:1) მარცხენა პარკუჭის უკმარისობისას; 2) მარჯვენა პარკუჭის უკმარისობისას;3). ერთდროულად მარჯვენა და მარცხენა პარკუჭების უკმარისობისას; 4). ფილტვების შეშუპებისას.

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) ფილტვისმიერი გულის არსებობისას მარჯვენა პარკუჭის გადატვირთვა უშუალოდ ახდენს გავლენას მარცხენა პარკუჭის ფუნქციაზე;2) ფილტვისმიერი გულის არსებობისას მარცხენა პარკუჭის ფუნქციაზე გავლენას ახდენს მკვეთრად გამოხატული ჰიპოქსემია;3). ფილტვისმიერი გულის არსებობისას მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციას ძირითადად იწვევს ჰიპოქსემიის და აციდოზის ფონზე გულის პირველადი პათოლოგიის (მაგ. ათეროსკლეროზი) გაღრმავება.

გულის უკმარისობით გაურთულებელი ფილტვისმიერი გულისთვის დამახასიათებელია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ნიშანი, გარდა:

ფილტვისმიერი გულისთვის დამახასიათებელია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ნიშანი, გარდა:

ფილტვისმიერი გულისთვის დამახასიათებელია:1) პოლიციტემია; 2) ანემია; 3). ჰიპოქსემია;4). ჰიპერკაპნია.

ფილტვისმიერი გულის არსებობისას თავის ტკივილის, გაღიზიანების, მძიმე შემთხვევებში, გონების დაბინდვის ან კომის გამომწვევ უშუალო მიზეზს წარმოადგენს:

ფილტვისმიერი გულის დამახასიათებელი ეკგ ნიშნებია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი, გარდა:

ფილტვისმიერი გულის ხშირი გამომწვევი მიზეზის - ფილტვის წვრილი სისხლძარღვების ემბოლიებთან მიმართებაში, მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა: