სალიცენზიო კარდიოლოგია

მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა:

მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა:

სასურველია პირდაპირი ვაზოდილატატორების ბეტა-ბლოკატორებთან კომბინაცია, რათა თავიდან ავიცილოთ:1) გულის ადრენერგული სტიმულაციის შედეგები;2) გულის პარასიმპათიკური სტიმულაციის შედეგები;3). თირკმლის ადრენერგული სტიმულაციის შედეგები; 4). ჰიპერვოლემია.

ნიფედიპინის აგე - ინჰიბიტორებთან კომბინირებისას ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის გაძლიერება ემყარება:1) რენინ - ანგიოტენზინის სისტემის ბლოკირებას;2) პერიფერიული რეზისტენტობის დაქვეითებას;3). პარასიმპათიკური ნერვული სისტემის გააქტივება.

მკვეთრი ჰიპოტენზიის განვითარების საშიშროების გამო საფრთხილოა ალფა - ადრენერგული ბლოკატორების კომბინირება:1) ბეტაბლოკატორებთან; 2) შარდმდენებთან;3). კალციუმის ანტაგონისტებთან.

ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ ჰიდრალიზინის გამოყენება შეზღუდულია, რადგან მან შესაძლოა გამოიწვიოს:

ჰიპერტენზიის მკურნალობისთვის მიზანშეწონილია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატის კომბინირება, გარდა:

გუანეთიდინის და მინოქსიდილის კომბინაცია საფრთხილოა, რადგან შეიძლება გამოიწვიოს:

ინსულინ დამოკიდებული დიაბეტის ფონზე ჰიპერტენზიის მკურნალობისთვის საფრთხილოა შემდეგი პრეპარატის დანიშვნა:

ინდომეტაცინი ამცირებს ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატების მოქმედების ეფექტს, რადგან:

ჰიპერტონული კრიზის თერაპიისთვის მარტივი და სტანდარტული საშუალებაა - სუბლინგვალურად:

ქვემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატებიდან რომელი არ გამოიყენება სიცოცხლისათვის საშიში ჰიპერტონული კრიზის თერაპიისთვის?

ჰიპერტონული კრიზის მკურნალობისთვის ნატრიუმის ნიტროპრუსიდის გამოყენება საფრთხილოა, რადგან:1) იწვევს მკვეთრ ჰიპოტენზიას; 2) ახასიათებს "მოხსნის სინდრომი";3). იწვევს მკვეთრ ჰიპოვოლემიას.

დიაბეტური ნეფროპათიის ფონზე ჰიპერტენზიის განვითარებისას აგეინჰიბიტორების გამოყენება იწვევს:1) ჰიპოლიპედემიასა და ჰიპოგლიკემიას;2) თირკმლების სისხლძარღოვანი წინააღმდეგობის დაქვეითებას;3). თირკმლის პერფუზიული წნევის დაქვეითებას.

ორსულობის ფონზე ჰიპოტენზიური მკურნალობისთვის კატეგორიულად უკუნაჩვენებია:1) ნიტროპრუსიდი; 2) აგე - ინჰიბიტორები; 3). მეთილდოფა.

ჭეშმარიტი ქრონიკული ჰიპოტენზიით შეპყრობილ ავადმყოფებს შეიძლება აღენიშნოთ ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ჩივილი, გარდა:

ქრონიკული ჰიპოტენზიის ძირითადი მიზეზებია:1) გულის დარტყმითი მოცულობის მნიშვნელოვნად შემცირება;2) გლუკოკორტიკოიდების სინთეზის დაქვეითება;3). მინერალოკორტიკოიდების სინთეზის დაქვეითება.

მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა:

ორთოსტატიული ჰიპოტენზია:1) სხეულის მდებარეობის მკვეთრად შეცვლის ფონზე არტერიული წნევის დაქვეითებაა;2) გამოიხატება სისტოლური წნევის საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით 10 -20 მმ ვწყ. სვ.- ით და მეტად დაქვეითებით;3). ყოველთვის ვითარდება ჰიპოტენზიური პრეპარატების მიღების ფონზე.

ქვემოთ ჩამოთვლილი დებულებებიდან, სწორია:1) იდიოპათიური ორთოსტატიული ჰიპოტენზია და პირველადი ვეგეტატიური უკმარისობა იდენტური ცნებებია;2) იდიოპათიური ორთოსტატიული ჰიპოტენზია ძირითადად ხანშიშესულ მამაკაცებში ვითარდება;3). იდიოპათიური ორთოსტატიული ჰიპოტენზია ვითარდება მხოლოდ ცენტრალური ნერვული სისტემის დეგენერაციის ფონზე;4). იდიოპათიური ორთოსტატიული ჰიპოტენზია ვითარდება პერიფერიული ვეგეტატიური ნერვული სისტემის დეგენერაციის ფონზეც.