სალიცენზიო ენდოკრინოლოგია

მწვავე თირეოიდიტის გართულებებია:

მწვავე თირეოიდიტის დიაგნოზი ემყარება შემდეგ მონაცემებს:

ფარისებრი ჯირკვლის გამოკვლევის მეთოდებიდან მწვავე თირეოიდიტის დროს განსაკუთრებით ინფორმატიულია:

მწვავე თირეოიდიტის პროგნოზი:

როგორც წესი, მწვავე თირეოიდიტის გამოსავალია:

მწვავე თირეოიდიტის დროს სტაციონარული მეთვალყურეობა:

ქვემწვავე თირეოიდიტს იწვევს:

ქვემწვავე თირეოიდიტისთვის დამახასიათებელია შემდეგი ჰისტოლოგიურ ცვლილებანი ფარისებურ ჯირკვალში:

ქვემწვავე თირეოიდიტის კლინიკური სურათისათვის დამახასიათებელია:

განარჩევენ ქვემწვავე თირეოიდიტის შემდეგ სტადიებს:

ქვემწვავე თირეოიდიტის ლაბორატორიული მაჩვენებლებია:

ქვემწვავე თირეოიდიტის დიფერენციალური დიაგნოზი ტარდება:

ქვემწვავე თირეოიდიტის მკურნალობა მოიცავს ყველა ჩამოთვლილის, გარდა:

ქვემწვავე თირეოიდიტის პროგნოზი:

ქვემწვავე თირეოიდიტის გამოსავალს წარმოადგენს:

აუტიოიმუნური თირეოიდიტი ყველაზე ხშირად გვხვდება:

აუტოიმუნური თიეოიდიტის ძირითად ფორმებს წარმოადგენს ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

აუტოიმუნური თირეოიდიტი წარმოადგენს:

აუტოიმუნური თირეოიდიტის განვითარებაში პათოგენეზური როლი ენიჭება ყველა ჩამოთვლილს, გარდა:

აუტოიმუნური თირეოიდიტის კლინიკისათვის დამახასიათებელია: