სალიცენზიო ონკოლოგია

ჩამოთვლილი სიმპტომებიდან ვილმსის სიმსივნისათვის ტიპიურია

ვილმსის სიმსივნის დროს დიფერენცირება უნდა გატარდეს:

ვილმსის სიმსივნის დროს რომელ სხვა ავთვისებიან პროცესებთანაა საჭირო დიფერენცირება

ვილმსის სიმსივნის დროს რომელ მოცულობით წარმონაქმნებთანაა საჭირო დიფერენცირება

ჩამოთვლილი ჩივილებიდან ვილმსის სიმსივნისათვის არ არის დამახასიათებელი:

ნეფრობლასტომა მეტასტაზებს იძლევა:

ჩამოთვლილთაგან რომელი გამოკვლევაა აუცილებელი ვილმსის სიმსივნის სადიაგნოსტიკოდ და მისი გავრცელების დასადგენად

ვილმსის სიმსივნის ჩამოთვლილი ჰისტოპათოლოგიური ქვეტიპებიდან პროგნოზულად არაკეთილსაიმედოდ ითვლება: 1) ანაპლაზიური, 2) რაბდოიდური, 3) ნათელუჯრედოვანი სარკომა. სწორია:

ჩამოთვლილთაგან ვილმსის სიმსივნის დროს ყველაზე ცუდ პროგნოზულ მაჩვენებლად ითვლება შემდეგი ჰისტოლოგიური ვარიანტი: 1) ნეფრობლასტომა მეზენქიმური კომპონენტით, 2) ანაპლაზიური ვარიანტი, 3) ნეფრობლასტომა ეპითელური კომპონენტით. სწორია:

ვილმსის სიმსივნის ჰისტოპათოლოგიური ქვეტიპებიდან პროგნოზულად კეთილსაიმედოდ ითვლება: 1) მულტილოკულარული კისტები, 2) თანდაყოლილი მეზობლასტური ნეფრომა, 3) რაბდომიოსარკომა (არარაბდოიდური სიმსივნე). სწორია:

მკურნალობის ტაქტიკა III-IV სტადიის ვილმსის სიმსივნეების დროს :

ჩამოთვლილი ფაქტორებიდან ნეფრობლასტომების ურეციდივო მიმდინარეობას და კარგ შორეულ პროგნოზს განსაზღვრავს:

თუ ეს შესაძლებელია, ვილმსის სიმსივნის მკურნალობა ძირითადად იწყება

ვილმსის სიმსივნის ყველაზე ხშირი გამოვლინებაა

ავადმყოფ ბავშვს აქვს ადგილობრივად ოპერაბელური ვილმსის სიმსივნე ჰემატოგენური მეტასტაზებით ფილტვებში. რით უნდა დაიწყოს ავადმყოფის მკურნალობა

ნეირობლასტომა ლოკალიზდება: 1) ნებისმიერ ნეიროექტოდერმულ ქსოვილში, 2) შემთხვევათა 50%-ში წარმოიშობა თირკმელზედა ჯირკვლის ტვინოვანი შრიდან, 3) მუცლისა და შუასაყრის სიმპატიკური ღეროების გაყოლებით. სწორია:

ნეირობლასტომის კლინიკური გამოვლინებაა: 1) ტემპერატურის მომატება, ძვლების ტკივილი, ანემია, წონაში მოკლება, 2) მუცელში პალპირებადი წარმონაქმნი. სიმძიმის შეგრძნება, ტკივილი, 3) თვალის კაკლის წინ წამოწევა, შეძენილი ეკქიმოზი. სწორია:

სათესლე ჯირკვლის ავთვისებიანი სიმსივნეებიდან ბავშვთა ასაკში ყველაზე ხშირად გვხვდება:

ფარული ტესტიკულური ლეიკოზი

იუინგის სარკომა ყველაზე ხშირად ვითარდება: