სავარჯიშო ტესტები › სემესტრი 4 › ფიზიოლოგია II · შეცდომებზე მუშაობა
ფიზიოლოგია II
სინოატრიული კვანძის უჯრედების ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციისა და მოქმედების პოტენციალის ნელი აღმავალი ფაზის განვითარებაში წამყვან როლს ასრულებს:
არსებობს მონაცემები, რომ ჭეშმარიტი პეისმეკერების კავშირი კუმშვად მიოკარდიუმთან ხორციელდება:
ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების სიჩქარე რეგულირდება ვნს-ის სიმპათიკური მედიატორის - ნორადრენალინის მეშვეობით შემდეგნაირად:
ნელი დიასტოლური დეპოლარიზაციის განვითარების სიჩქარე რეგულირდება ვნს-ის პარასიმპათიკური მედიატორის - აცეტილქოლინის მეშვეობით შემდეგნაირად:
გულის რიტმის წამყვანში აღმოცენებული აგზნება წინაგულების გამტარი სისტემით თითქმის:
პარკუჭების მიოკარდიუმის აბსოლუტური რეფრაქტერობის პერიოდი დაახლოებით გრძელდება:
პარკუჭების მიოკარდიუმის შეფარდებითი რეფრაქტერობის პერიოდი გრძელდება:
გულის გამტარი სისტემის არსებობა უზრუნველყოფს შემდეგ ფიზიოლოგიურ თვისებებს, გარდა ერთისა:
როგორია მიოკარდიუმის შეკუმშვისა და რეფრაქტერობის ფაზის ხანგრძლივობათა თანაფარდობა?
გულის საკნების ელექტრომექანიკური მუშაობის თანმიმდევრობას და კოორდინირებულობას განსაზღვრავენ შემდეგი გარემოებები, გარდა ერთისა:
გულის გამტარი სისტემის ავტომატიის კლებადი გრადიენტი იმაში მდგომარეობს, რომ გამტარი სისტემის სხვადასხვა უბანი რაც უფრო დაცილებულია:
"სულ ან არაფრის" კანონს ემორჩილება:
ატრიოვენტრიულურ კვანძში აგზნების გატარების დაყოვნება უზრუნველყოფს:
რა არის შეუძლებელი მიოკარდიუმში ხანგრძლივი რეფრაქტერობის ფაზის არსებობის გამო?
რით ხასიათდება პარკუჭოვანი ექსტრასიტოლა?
რა არის ვექტორელექტროკარდიოგრაფია?
რა არის ელექტროკარდიოგრაფია?
რით არის განპირობებული ელექტროკარდიოგრამაზე Pკბილი?
ელექტროკარდიოგრამის რომელი კბილი შეესაბამება პარკუჭების აგზნების დასასრულს?
ითვლება, რომ პარკუჭების შიგნითა ზედაპირის, მარჯვენა დვრილისებრი კუნთისა და გულის მწვერვალის ელექტროკარდიოგრამის: აგზნებით განპირობებულია