ფარმაკოლოგია 800

ბეტა2-ადრენომიმეტური საშუალებები იწვევენ:

ადრენორეცეპტორების ლოკალიზაცია:

ნორადრენალინი გამოიყოფა:

ადრენომიმეტური საშუალებების მოქმედების ძირითადი მექანიზმებია:

ლფა1-ადრენომიმეტური საშუალებები ეფექტურია სურდოს (რინიტის) დროს, რადგან:

ბეტა1-ადრენომიმეტური საშუალებები ეფექტურია გულის უკმარისობის დროს, ვინაიდან ისინი ზრდიან:

ბეტა1, ბეტა2-ადრენომიმეტური საშუალებები ეფექტურია ატრიოვენტრიკულური ბლოკის დროს, ვინაიდან ისინი ზრდიან:

ბეტა1-ბეტა2-ადრენომიმეტური საშუალებები ავლენენ ბრონქოლიზურ მოქმედებას, ვინაიდან ისინი ასტიმულირებენ:

ბეტა2-ადრენომიმეტური საშუალებები ავლენენ ბრონქოლიზურ მოქმედებას, ვინაიდან ასტიმულირებენ:

ბეტა2ადრენომიმეტური საშუალებები აქვეითებენ საშვილოსნოს მიომეტრიუმის (ტოკოლიზური მოქმედება) ტონუსს და კუმშვად აქტივობას, ვინაიდან ასტიმულირებენ:

ზრდიან არტერიულ წნევას გულის სისტოლური მოცულობის და საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობის მომატებით:

მოქმედებენ ძირითადად ადრენერგული ნერვების დაბოლოებებიდან ნორადრენალინის გამოყოფის გაძლიერებით:

რომელი ნივთიერების მოქმედება წყდება მისი ნეირონული მიტაცების ხარჯზე?

ფენილეფრინს იყენებენ:

ქსილომეტაზოლინს იყენებენ:

ბეტა2-ადრენომიმეტურ საშუალებებს იყენებენ:

იზოპროტერენოლს იყენებენ:

ადრენალინის გამოყენების ჩვენებებია:

რომელ პრეპარატებს იყენებენ ღიაკუთხოვანი გლაუკომის დროს?

რინიტების დროს ადგილობრივად იყენებენ: