თერაპია

დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვის ანუ გრეივსის ავადმყოფობის დროს თირეოტოქსიკოზის შედეგად პაციენტს ხშირად აქვს:

აუტოიმუნური აგრესიის ერთ-ერთი გამოხატულებაა პრეტიბიალური მიქსედემა, რომლის დროსაც პათოლოგიური ცვლილებები ვლინდება ქვემო კიდურების წვივებისა და ტერფების არეში. 142 ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, როგორც წესი, რომელი პათოლოგიის დროს გვხვდება პრეტიბიალური მიქსედემა?

35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა, რომელიც გადაადგილდება ყლაპვის აქტისას, ხორხთან ერთად. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის ნეკნთა რკალიდან (მამილარულ ხაზზე) 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალის ნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოები შეშუპებული. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, ყველაზე მეტად რომელი პათოლოგიის არსებობა არის სავარაუდო?

35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთა რკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალის ნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოები შეშუპებული. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, ლაბორატორიული გამოკვლევის რომელი შედეგების არსებობა არის სავარაუდო ყველაზე მეტად?

35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთა რკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალის ნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოები შეშუპებული. ქვემოთ ჩამოთვლილი ინსტრუმენტული კვლევის შედეგებიდან რომლის არსებობა არის ამ შემთხვევაში ყველაზე მეტად სავარაუდო?

35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთა რკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. თვალის ნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოები შეშუპებული. სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). ქვემოთ ჩამოთვლილი ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტული კვლევის შედეგებიდან რომლის არსებობა არის ამ შემთხვევაში ყველაზე მეტად სავარაუდო?

45 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 130-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 150\70 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთა რკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 3.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. მარჯვნივ, ყბისქვეშა მიდამოში ისინჯება კვანძოვანი წარმონაქმნი, უმტკივნეულო, ზომიერი კონსისტენციის, მოძრავი (ირგვლივ ქსოვილებთან ფიქსაციის გარეშე) – სავარაუდოთ – ეს არის გადიდებული ლიმფური კვანძი. თვალის ნაპრალები გაფართოებულია ორივე მხარეს თანაბრად, თვალის კაკლები წინ არის წამოწეული (ეგზოფთალმია), სკლერები ჰიპერემიულია, ქუთუთოები შეშუპებული. ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევით მარჯვენა წილის მოცულობა 28 მლ, მარცხენა წილის მოცულობა 21 მლ. მარჯვენა წილში აღინიშნება კვანძოვანი წარმონაქმნი ზომით 2.1×1.9×2.2 სმ. სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4- 4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე. ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმა დიფუზურად მომატებულია. მარჯვენა წილში ”ცხელი” კვანძის არსებობა არ გამოვლინდა. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, უპირველესად რომელი გამოკვლევის ჩატარება არის მიზანშეწონილი დიაგნოზის დასაზუსტებლად? 147

35 წლის ქალმა მიმართა რაიონულ პოლიკლინიკაში ოჯახის ექიმს შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 10 კგ-ით ბოლო 4 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე- ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 4-5 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას და დას წარსულში ჩატარებული აქვთ ქირურგიული ოპერაცია ფარისებრი ჯირკვალზე, თუმცა პაციენტმა მათი ავადმყოფობის ზუსტი დიაგნოზი არ იცის. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის ქვემო კიდე გამოდის მამილარულ ხაზზე ნეკნთა რკალიდან 2 სმ-ით, ოდნავ მგძნობიარეა. ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია და მარჯვენა წილის სისქეში ისინჯება დაახლოებით 2.0 სმ დიამეტრის მქონე კვანძოვანი წარმონაქმნი. ფარისებრი ჯირკვალი ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევით მარჯვენა წილის მოცულობა 28 მლ, მარცხენა წილის მოცულობა 21 მლ. მარჯვენა წილში აღინიშნება კვანძოვანი წარმონაქმნი ზომით 2.1×1.9×2.2 სმ. სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4- 4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე. ფარისებრ ჯირკვალში რადიოაქტიური ფარმპრეპარატის შთანთქმა დიფუზურად მომატებულია. მარჯვენა წილში ”ცხელი” კვანძის არსებობა არ გამოვლინდა. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი პრეპარატებით არის საჭირო მკურნალობის დაწყება?

40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვისა და ენდოკრინული ოფთალმოპათიის დიაგნოზით. დაახლოებით ხუთი წლის წინ პაციენტმა მიმართა ხსენებულ ენდოკრინოლოგიურ ცენტრს. კლინიკური და ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტული კვლევის შედეგების გათვალისწინებით დაისვა დიაგნოზი: გრეივსის ავადმყოფობა. თირეოტოქსიკოზი საშუალო სიმძიმის. შერეული ჩიყვი. თიროიდასოცირებული ორბიტოპათია (ენდოკრინული ოფთალმოპათია). 2 წლის განმავლობაში პაციენტს უწყვეტად უტარდებოდა კონსერვატული მკურნალობა თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორებით (ანაპრილინი), გლუკოკორტიკოიდით (პრედნიზოლონი). ამ 2 წლიანი უწყვეტი მკურნალობის შედეგად პაციენტის მდგომარეობა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა როგორც სუბიექტური, ისე ობიექტური კლინიკოლაბორატორიული მონაცემების მიხედვით. მკურნალი ექიმის გადაწყვეტილებით შესაძლებლად ჩაითვალა კონსერვატული მკურნალობის შეჩერება. მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვის შემდეგ პაციენტს კვლავ განუვითარდა თირეოტოქსიკოზის კლინიკური და ლაბორატორიული გამოვლენები. პაციენტს განმეორებით ჩაუტარდა გრეივსის ავადმყოფობის საწინააღმდეგოდ კონსერვატული მკურნალობა 2 წლის განმავლობაში. თირეოტოქსიკოზის რემისიის ფონზე მკურნალობის შეწყვეტიდან 3 თვეში კვლავ გამოვლინდა თირეოტოქსიკოზის რეციდივი. ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული გამოკვლევებით სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე ამჯერად აღმოჩნდა 4.5 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინე-ბის დონე 5.7 ერთეულია (ნორმალური მაჩვენებელი ნაკლებია 2.0-ზე). ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობა 27.0 მლ-ია. გამოთქვით მოსაზრება ამ ახალ პირობებში შემდგომი მკურნალობის ტაქტიკის შესახებ:

40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვისა და ენდოკრინული ოფთალმოპათიის დიაგნოზით. დაახლოებით ხუთი წლის წინ პაციენტმა მიმართა ხსენებულ ენდოკრინოლოგიურ ცენტრს. კლინიკური და ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტული კვლევის შედეგების გათვალისწინებით დაისვა დიაგნოზი: გრეივსის ავადმყოფობა. თირეოტოქსიკოზი საშუალო სიმძიმის. შერეული ჩიყვი. თიროიდასოცირებული ორბიტოპათია (ენდოკრინული ოფთალმოპათია). 2 წლის განმავლობაში პაციენტს უწყვეტად უტარდებოდა კონსერვატული მკურნალობა თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორებით (ანაპრილინი), გლუკოკორტიკოიდით (პრედნიზოლონი). ამ 2 წლიანი უწყვეტი მკურნალობის შედეგად პაციენტის მდგომარეობა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა როგორც სუბიექტური, ისე ობიექტური კლინიკოლაბორატორიული მონაცემების მიხედვით. მკურნალი ექიმის გადაწყვეტილებით შესაძლებლად ჩაითვალა კონსერვატული მკურნალობის შეჩერება. მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვის შემდეგ პაციენტს კვლავ განუვითარდა თირეოტოქსიკოზის კლინიკური და ლაბორატორიული გამოვლენები. პაციენტს განმეორებით ჩაუტარდა გრეივსის ავადმყოფობის საწინააღმდეგოდ კონსერვატული მკურნალობა 2 წლის განმავლობაში. მკურნალობის შეწყვეტიდან 3 თვეში კვლავ გამოვლინდა თირეოტოქსიკოზის რეციდივი. ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული გამოკვლევებით სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.5 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე 5.7 ერთეულია (ნორმალური მაჩვენებელი ნაკლებია 2.0-ზე). ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული მოცულობა 50.0 მლ-ია. გამოთქვით მოსაზრება ამ ახალ პირობებში შემდგომი მკურნალობის ტაქტიკის შესახებ:

40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკური დიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის). კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი 60 მგ\დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით (ანაპრილინი 80 მგ\დღეში). ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარება არის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?

40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკური დიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის). კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი 60 მგ\დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით (ანაპრილინი 80 მგ\დღეში). ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარება არის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?

40 წლის ქალს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დაუდგინდა კლინიკური დიაგნოზი: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის). 151 დაენიშნა კონსერვატული მკურნალობა: თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი 60 მგ\დღეში). განმეორებით კონსულტაციაზე პაციენტი დროულად არ გამოცხადდა, მაგრამ აგრძელებდა მკურნალობას დანიშნული დოზებით. დაახლოებით ორი თვის შემდეგ კვლავ მიმართა ენდოკრინოლოგს შემდეგი ჩივილებით: კანის სიმშრალე, ხმის ჩახლეჩვა, სახისა და სხეულის შეშუპება, ყაბზობა, გულის შეკუმშვათა სიხშირის გაიშვიათება. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რა შეიძლება იყოს ამ მოვლენების განვითარების მიზეზი?

40 წლის ქალი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკური დიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის). კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი 60 მგ\დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით (ანაპრილინი 80 მგ\დღეში). ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარება არის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?

70 წლის ქალს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში დაუდგინდა დიაგნოზი: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (მძიმე ფორმა). ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების არსებობა არის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?

50 წლის მამაკაცი მკურნალობს ენდოკრინოლოგიურ ცენტრში. კლინიკური დიაგნოზია: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი. თირეოტოქსიკოზი (მძიმე ფორმა). თიროიდასოცირებული ორბიტოპათია (ენდოკრინული ოფთალმოპათია) მძიმე ფორმა, აქტიური ფაზა. კონსერვატული მკურნალობა ტარდება თირეოსტატიკური პრეპარატით (თიროზოლი 60 მგ\დღეში), ბეტა-ადრენორეცეფტორების ბლოკატორით (ანაპრილინი 80 მგ\დღეში), გლუკოკორტიკოიდული პრეპარატით (პრედნიზოლონი 60 მგ\დღეში) ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ყველაზე მეტად რომელი გართულების განვითარება არის მოსალოდნელი ამ შემთხვევაში?

საქართველოს მაღალმთიან რეგიონში მცხოვრებმა 25 წლის ქალმა ორსულობის მეთექვსმეტე კვირაში მიმართა ენდოკრინოლოგიურ კლინიკას შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 2 კგით ბოლო 1 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 1 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას ანამნეზში აქვს დიფუზური ტოქსიური ჩიყვი. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის და ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია, ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. პაციენტს გამოხატული აქვს თიროიდ ასოცირებული ორბიტოპათიის (ე.წ. ”ენდოკრინული ოფთალმოპათიის”) მოვლენები: თვალის კაკლების წინ წამოწევა (ეგზოფთალმია), თვალის ნაპრალების გაფართოება, სკლერების ჰიპერემია, ქუთუთოების შეშუპება. რომელი დიაგნოსტიკური გამოკვლევის ჩატარება არის წინააღმდეგნაჩვენები ამ შემთხვევაში?

საქართველოს მაღალმთიან რეგიონში მცხოვრებმა 25 წლის ქალმა ორსულობის მეთექვსმეტე კვირაში მიმართა ენდოკრინოლოგიურ კლინიკას შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 2 კგით ბოლო 1 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. თავს ავად თვლის ბოლო 1 თვეა. ავადმყოფობის დაწყებას უკავშირებს ძლიერ ემოციურ სტრესს. ავადმყოფის დედას ანამნეზში აქვს დიფუზური ტოქსიური ჩიყვი. უშუალო საექიმო გასინჯვისას ყურადღებას იქცევს ავადმყოფის სახის აღგზნებული გამომეტყველება, მომატებული ემოციურობა, მოუსვენრობა. კისრის წინა ნაწილში შეინიშნება გამობერილობა. აღინიშნება: ხელების გაშლილი თითების კანკალი, ტაქიკარდია, გულის შეკუმშვათა რიცხვი 120-მდე წუთში, რიტმული. სისხლის არტერიული წნევა 140\60 მმ.ვ.წ.სვ. გულის აუსკულტაციით – ნაზი სისტოლური შუილი მწვერვალის მიდამოში. ფილტვების მოსმენით – ვეზიკულური სუნთქვა. მუცელი – რბილია, უმტკივნეულო. ღვიძლის და ელენთა არ ისინჯება. ფარისებრი ჯირკვალი პალპაციით ისინჯება. მისი ორივე წილი გადიდებულია, ოდნავ მკვრივი კონსისტენციისაა, მგძნობიარეა, ნერწყვის ყლაპვისას გადაადგილდება ხორხთან ერთად. პაციენტს გამოხატული აქვს თიროიდ ასოცირებული ორ-ბიტოპათიის (ე.წ. ”ენდოკრინული ოფთალმოპათიის”) მოვლენები: თვალის კაკლების წინ წამოწევა (ეგზოფთალმია), თვალის ნაპრალების გაფართოება, სკლერების ჰიპერემია, ქუთუთოების შეშუპება. ფარისებრი ჯირკვლის ულტრასონოგრაფიული გამოკვლევით მარჯვენა წილის მოცულობა 28 მლ, მარცხენა წილის მოცულობა 26 მლ. კვანძოვანი წარმონაქმნები არ აღინიშნება. სისხლის შრატში თავისუფალი თიროქსინის დონე აღმოჩნდა 4.1 ნგ\დლ (ნორმა 0.8-2.0 ნგ\დლ), თირეოტროპული ჰორმონის დონე აღმოჩნდა 0.01 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ (ნორმა 0.4-4.0 მიკრ.საერთ.ერთ\მლ). მკვეთრად მომატებულია სისხლში თირეოტროპული ჰორმონის რეცეფტორების საწინააღმდეგო იმუნოგლობულინების დონე. ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან რომელი ავადმყოფობის არსებობა არის სავარაუდო უპირველეს ყოვლისა?

25 წლის ქალმა ორსულობის მეთექვსმეტე კვირაში მიმართა ენდოკრინოლო-გიურ კლინიკას შემდეგი ჩივილებით: ძლიერი საერთო სისუსტე, სხეულის მასის დაკლება 2 კგ-ით ბოლო 1 თვეში, გულის ფრიალის და მთელი სხეულის კანკალის შეგრძნება, დაძაბულობის შეგრძნება თვალის კაკლების არეში, ქუთუთოების შეშუპება, თვალის კაკლების ზომიერად წინ წამოწევა, დეფეკაციის გახშირება (დღე-ღამეში 5-ჯერ), ფაღარათის გარეშე. კისრის წინა მხარეს გამობერილობის (”ჩიყვის”) გაჩენა ბოლო თვეებში. ჩატარებული კლინიკური, ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული გამოკვლევების შედეგების საფუძველზე დაისვა დიაგნოზი: დიფუზური ტოქსიკური ჩიყვი III ხარისხის, თირეოტოქსიკოზი (საშუალო სიმძიმის). ორსულობა (16 კვირის). განსაზღვრეთ მკურნალობის ტაქტიკა.

1986 წელს, უკრაინაში, ჩერნობილის ატომურ ელექტროსადგურზე მომხდარი ავარიის შედეგად გამოფრქვეულ რადიოაქტიურ ნარჩენებს შორის დიდი რაოდენობით იყო რადიოაქტიური იოდი. იწინასწარმეტყველეთ, ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან, ენდოკრინული სისტემის რომელი ნაწილის დაზიანება იყო უპირატესად მოსალოდნელი ელექტროსადგურის თანამშრომელთა და ავარიის შედეგების ლიკვიდატორთა შორის, რომლებიც იმ155 ყოფებოდნენ აღნიშნული ავარიის ადგილზე და განიცადეს ამ რადიოაქტიური ნარჩენების დამაზიანებელი ზემოქმედება.