ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ფენტანილის კარგად გამოხატული ეფექტი გრძელდება:

დროპერიდოლის ნახევარდაშლის პერიოდი შეადგენს:

მოზრდილებში, კეტამინის ინდუქციური დოზაა:

ცერებრული სისხლძარღვების გაფართოებას ყველაზე მეტად იწვევს:

კეტამინის მოქმედება ორგანიზმზე გულისხმობს ყველაფერს, გარდა:

ზოგადი ანესთეზიის პირობებში ფენტანილის დამატებითი დოზის შეყვანის ჩვენება არ არის: 1. ოფლიანობა; 2. ჰიპერტენზია; 3. სახის გრიმასები; 4. ბრადიკარდია.

არააალებად ინჰალაციურ საანესთეზიო საშუალებებს მიეკუთვნება: 1. ციკლოპროპანი; 2. ჰალოტანი; 3. ეთერი; 4. აზოტის ქვეჟანგი.

კეტამინს არ ახასიათებს: 1. ჰიპერტენზია და ტაქიკარდია; 2. გამოხატული ანალგეზია; 3. მომატებული ცერებროსპინალური წნევა; 4. კარგი რელაქსაცია.

ჰალოტანი იწვევს: 1. ჰიპნოზს; 2. ამნეზიას; 3. სუნთქვის გახშირებას; 4. მიორელაქსაციას.

თიოპენტალი უვნებელი დოზით იწვევს: 1. კარგ ანალგეზიას; 2. ჰიპნოზს; 3. რელაქსაციას; 4. კრუნჩხვების კუპირებას.

ეთერის ბიოქიმიურ თვისებებს მიეკუთვნება: 1. ცხიმოვან ქსოვილში კარგი ხსნადობის უნარი; 2. აალება და ფეთქებადობა; 3. აორთქლებადობა; 4. წყალში მაღალი განზავების უნარი.

ფენტანილს ხანგრძლივი ინფუზიით გააჩნია პროლონგირებული ეფექტი: 1. როგორც ანალგეზიურ საშუალებას; 2. როგორც სუნთქვის დეპრესანტს 3. პერიფერიული სისხლძარღვების გამაფართოებელს. 4. პულმონური სისხლძარღვების გამაფართოებელს

ბარბიტურატები ორგანიზმში შეყვანისას: 1. უკავშირდება პლაზმის ცილებს; 2. განლაგდება ცხიმოვან დეპოში; 3. მეტაბოლიზდება ღვიძლში; 4. განლაგდება უჯრედგარე სივრცეში.

ნატრიუმის თიოპენტალი: 1. არ არის ანტიჰიპოქსანტი; 2. ამცირებს ქალასშიდა წნევას; 3. ზრდის ჰიპოქსიურ დრაივს; 4. გამოიყენება სედაციის მიზნით; 5. ნაჩვენებია პორფირიის დროს.

კეტამინი იწვევს:

კეტამინი იწვევს ყველა ჩამოთვლილ ეფექტს, გარდა:

ფენტანილმა შეიძლება გამოიწვიოს ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

ჰიპოვოლემიის დროს საწყის საანესთეზიო საშუალებად უმჯობესია გამოვიყენოთ:

ბარბიტურატების გამოყენება უკუნაჩვენებია: 1. ორსულობისას; 2. შოკის და სისხლდენის დროს; 3. პორფირიის შემთხვევაში; 4. ღვიძლის და თირკმლის დაავადებების დროს.

საწყისი ჰიპოვოლემიით ავადმყოფებში სასურველი საანესთეზიო საშუალებაა: