QBank

სავარჯიშო ტესტები › სალიცენზიო › ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია · შეცდომებზე მუშაობა

ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

2373 კითხვა · აირჩიე პასუხი და მაშინვე ნახავ შედეგს

561

ფენოთიაზინის ჯგუფის პრეპარატები პრემედიკაციაში გამოიყენება: 1. ოპიოიდების ეფექტების პოტენცირების მიზნით; 2. ალფა ადრენოლიტური ეფექტების გამო; 3. ანტიქოლინერგული თვისებების გამო; 4. აღარ გამოიყენება

562

ოპერაციისწინა ღამეს ოპიოიდების დანიშვნა პრემედიკაციაში აუცილებელია: 1. ტკივილის სინდრომის არსებობის დროს; 2. გარეგანი სუნთქვის ფუნქციის დარღვევების დროს; 3. სედაციის მიზნით; 4. ოდის სფინქტერის სპაზმის მოხსნის მიზნით.

563

ბენზოდიაზეპინები პრემედიკაციაში ინიშნება შემდეგი მიზნით: 1. სედაციის მიზნით; 2. რეტროგრადული ამნეზიის მიღწევის მიზნით; 3. კრუნჩხვითი ზღურბლის გაზრდის მიზნით; 4. ოპიოიდების ეფექტების პოტენცირების მიზნით.

564

ბენზოდიაზეპინები პრემედიკაციაში ინიშნება: 1. ნარკოტიკულ ანალგეტიკებთან ერთად; 2. ფენოთიაზინებთან ერთად; 3. ქოლინოლიტიკებთან ერთად; 4. ანტაციდებიდან, ბენზოდიაზეპინებთან ერთად, ინიშნება მხოლოდ ციმეტიდინი.

565

ატროპინი პრემედიკაციაში გამოიყენება შემდეგი მიზნებით: 1. ჰიპერსალივაციის პროფილაქტიკის მიზნით; 2. მისი აქტუალობა პრემედიკაციაში შემცირებულია; 3. ვაგალური რეფლექსების შემცირების მიზნით; 4. გულის შეკუმშვათა სიხშირის შემცირების მიზნით.

566

სტეროიდული ჰორმონები პრემედიკაციაში გამოიყენება: 1. დამძიმებული ალერგოანამნეზის დროს; 2. სტეროიდდამოკიდებულ ავადმყოფებში; 3. ადრენოკორტიკოტროპული უკმარისობის დროს; 4. ავადმყოფებში, რომელთაც ჩატარებული აქვთ ქიმიო- და სხივური თერაპია.

567

ჩამოთვლილთაგან რომელი მდგომარეობა ზრდის პერიოპერაციული მიოკარდიუმის ინფარქტის რისკს? 1. უმკურნალებელი ჰიპერტენზია, კორონარული არტერიების დაზიანების გარეშე; 2. შეგუბებითი გულის უკმარობა; 3. 1წლის წინ ჩატარებული აორტო-კორონარული შუნტირება ჩივილების გარეშე; 4. არასტაბილური სტენოკარდია.

568

დამძიმებული ალერგოანამნეზის დროს პრემედიკაციაში გამოიყენება: 1. H1 ბლოკატორები; 2. ეუფილინი; 3. სტეროიდები; 4. მორფინი.

569

ფილტვების რესპირატორული რეზერვების შემცირების შემთხვევაში პრემედიკაციაში არ უნდა დაინიშნოს: 1. ბენზოდიაზეპინები; 2. პრომეტაზინი; 3. ოპიოიდები; 4. ეუფილინი.

570

პრემედიკაციაში ნერწყვის გამოყოფის მაბლოკირებელი პრეპარატის ჩართვა: 1. უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ პირის ღრუში ოპერაციულ ჩარევას; 2. არ შეიძლება, თუ იხმარება კეტამინი; 3. არ ახასიათებს არასასურველი გვერდითი მოვლენები; 4. შეიძლება გამოიწვიოს ბრონქული სეკრეტის წებოვნების გაზრდა.

571

ანესთეზიის და ფართო ქირურგიული ჩარევის წინ წყდება შემდეგი პრეპარატების მიღება: 1. ორალური კონტრაცეპტივების; 2. ბეტა ბლოკატორების 3. კუმარინის; 4. ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორების.

572

75 წლის პაციენტი, სტაბილური სტენოკარდიით, რომლის ფიზიკური აქტივობა შეზღუდულია და შეუძლია მხოლოდ 200 მეტრამდე მანძილის გავლა, ASA კლასიფიკაციით მიეკუთვნება:

573

ამერიკის ანესთეზიოლოგთა ასოციაციის (ASA) II კლასის პაციენტთა შორის ოპერაციის მსვლელობაში, ზოგადი ანესთეზიის უხშირესი გართულებაა:

574

მასშტაბური ქირურგიული ოპერაციის ჰიპოთერმიის პირობებში ჩატარებისას მნიშვნელოვნად იზრდება: 1. ინტრაოპერაციული ჰემოტრანსფუზიის საჭიროება 2. პოსტოპერაციული ინტენსიური თერაპიის პალატაში დაყოვნება 3. პოსტოპერაციულად ჭრილობის ინფიცირების ალბათობა 4. პოსტოპერაციულად მიოკარდიუმის იშემიის განვითარების რისკი

575

პოსტოპერაციული კანკალის წინააღმდდეგ შეიძლება ეფექტური იყოს 1. კლონიდინი 2. ტრამადოლი 3. პეტიდინი 4. პარაცეტამოლი

576

კუჭის რეფლუქსის არსებობა მნიშვნელოვნად ზრდის ზოგადი ანესთეზიის პროცესში ასპირაციის რისკს. რომელი პრეპარატებია ეფექტური ასეთ პაციენტებში? 1. H2- ბლოკერები; 2. მეტოკლოპრამიდი; 3. პროტონის ტუმბოს ინჰიბიტორები; 4. ატროპინი

577

რა შემთხვევებშია მოსალოდნელი თირკმელზედა ჯირკვლის სისტემური უკმარობა? 1. სტეროიდებით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდგომ; 2. ონკოლოგიურ პაციენტებში, რომლებიც გადიან ქიმიოთერაპიის და/ან სხივური თერაპიის კურსს; 3. პაციენტებში, რომლებიც ქრონიკულად იღებენ პრედნიზოლონს დღეში 5 მგ და მეტი დოზით 4. პაციენტებში, რომლებიც სტეროიდებს იღებენ ინჰალაციური გზით;

578

ქვემოთჩმოთვლილთაგან რომელი ქირურგიული განაკვეთია უხშირესად ასოცირებული პოსტოპერაციულ ფილტვისმიერ გართულებებთან?

579

ზოგადი ანესთეზიის დროს გულის გაჩერების შესახებ მართებულია: 1. ხშირად ვითარდება ინდუქციის პროცესში; 2. უხშირესი მიზეზია ვენტილაციის მოშლა; 3. უხშირესი წინამორბედი არითმიის სახეაბრადიკარდია; 4. უმეტეს შემთხვევებში არაპროგნოზირებადია და არ ექვემდებარება მკურნალობას.

580

რთულ ოროტრაქეულ ინტუბაციას (2 და მეტი მცდელობა) ადგილი აქვს ზოგადი ქირურგიის პროფილის ოპერაციათა

განმარტებები