ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ტრავმულ ენდოტრაქეულ ინტუბაციასთან დაკავშირებით, რომელი დებულებებია ჭეშმარიტი? 1. ტრავმირდება ციცხვისებრი ხრტილი; 2. სახმო იოგებიდან უხშირესად ზიანდება მარცხენა სახმო იოგი; 3. სახმო იოგების დამბლა გამოწვეულია ხორხის შებრუნებული ნერვის წინა ტოტის ტრავმით; 4. პოსტოპერაციული ხმაჩახლეჩა 1 კვირაზე მეტი ვადით, მიუთითებს ნერვის დაზიანებაზე.

რა მაქსიმალური ზომის ენდოტრაქეული მილი გაივლის მანდრენის გარეშე N 3 ლარინგეული მილის სანათურში?

რომელი ზომის ლარინგეული ნიღაბი შეესაბამება 40კგ მასის პაციენტს?

ინჰალაციური ანესთეზიის ჩატარებისას ასპირაციის და რეგურგიტაციის რისკი რომელ შემთხვევაშია ყველაზე მაღალი?

ლარინგეული ნიღბის ჩადგმის შემდგომ პაციენტს აღენიშნება სლოკინი. თქვენი მოქმედება ამ შემთხვევაში:

ლარინგეული ნიღბის ჩადგმის შემდგომ პაციენტს აღენიშნება სლოკინი. თქვენი მოქმედება ამ შემთხვევაში: 1. გააღრმავებთ ანესთეზიას; 2. შეიყვანთ კუნთოვან რელაქსანტს; 3. შეიყვანთ პროპოფოლს; 4. ამოიღებთ ლარინგეალურ ნიღაბს

რა რაოდენობის ჰაერით უნდა გაიბეროს N2 ლარიგეული ნიღბის მანჟეტი?

ლარინგეული ნიღბის გამოყენების პირობებში, ასპირაციის რისკის თვალსაზრისით, რომელი დებულებაა ჭეშმარიტი ? 1. ასპირაციის მოსალოდნელი რისკია 1 : 5000 შემთხვევაზე; 2. ლარინგეალური ნიღაბი საჭიროებს ცარიელ კუჭს; 3. ასპირაცია - რეგურგიტაციის რისკი იზრდება ნიღბის დაყოვნებისას სედაციის არ არსებობის პირობებში; 4. ასპირაციის შემთხვევათა სიხშირე იზრდება - თუ ექსტუბაცია ყოვნდება პაციენტის გაღვიძებამდე

ინჰალაციური საანესთეზიო საშუალებების ალვეოლებიდან სისხლში გადასვლაზე გავლენას ახდენენ შემდეგი ფაქტორები: 1. საანესთეზიო საშუალებების სისხლში ხსნადობა; 2. გულის წუთმოცულობა; 3. საანესთეზიო საშუალებების პარციალური წნევის ალვეოლო-ვენური გრადიენტი; 4. ფუნქციური მკვდარი სივრცის მოცულობა.

ზოგადი ანესთეზიის სიღრმის შეფასებას ძირითადად ახდენენ შემდეგი კლინიკური ნიშნებით: 1. ტკივილზე რეაქცია; 2. სუნთქვის სიღრმე და ხასიათი; 3. სისხლის მიმოქცევის მაჩვენებლები (არტერიული წნევა, პულსი, კანის საფარისა და ლორწოვანი გარსების ფერი); 4. კუნთების ტონუსის მდგომარეობა.

ჰალოტანით ზოგადი ანესთეზიის ქირურგიულ სტადიას ახასიათებს ყველა ჩამოთვლილი, გარდა:

ზოგადი ანესთეზიის ანალგეზიის სტადიას ახასიათებს: 1. ტკივილის შეგრძნების დაკარგვა; 2. მოტორული აგზნება; 3. სასუნთქი გზების გაღიზიანება და მოგუდვის შეგრძნება; 4. კუნთოვანი ტონუსის მატება რიგიდულ მდგომარეობამდე.

რატომ არ გამოიყენება თანამედროვე ანესთეზიოლოგიაში დიეთილეთერი: 1. ფეთქებადი საშიშროების გამო; 2. უარყოფითი ინოტროპული ეფექტის გამო; 3. ბრონქორეის გამო; 4. მცირე თერაპიული დიაპაზონის გამო.

ოპერაციის შემდგომი გახანგრძლივებული აპნოეს მიზეზია: 1. მადეპოლარიზებელი რელაქსანტების ჭარბი დოზით გამოყენება; 2. ჰიპოკალიემია; 3. ფსევდოქოლინესთერაზოპენია; 4. აციდოზი.

დეკურარიზაციის ჩატარება კუნთოვანი რელაქსანტების გამოყენების დროს მიზანშეწონილია: 1. ნერვ-კუნთოვანი გამტარებლობის სრული ბლოკადის დროს; 2. თუ 20 წთ-ის შემდეგაც არ აღდგა სპონტანური ვენტილაცია; 3. ზოგადი ანესთეზიის დამთავრებისთანავე, სპონტანური სუნთქვის აღდგენის ხარისხის მიუხედავად; 4. ნერვ-კუნთოვანი გამტარებლობის არასრული დარღვევის და სპონტანური სუნთქვის გამოჩენის შემთხვევაში.

პროპოფოლის შეყვანისთვის დამახასიათებელი ტკივილის პროფილაქტიკისთვის რომელია ყველაზე ეფექტური საშუალება?

ოპერაციის შემდგომ პერიოდში გახანგრძლივებული ფ.ხ.ვ.-ის ჩვენებებია: 1. ნებისმიერი ეტიოლოგიის ჰიპოპერფუზია; 2. . გულის იშემიური დაავადება; 3. შოკური მდგომარეობა; 4. ჰემოგლობინის კონცენტრაცია 100 გ/ლ.

ოპერაციისშემდგომ პერიოდში გახანგრძლივებული ფ.ხ.ვ.-ის ჩვენებებია: 1. ჭარბი წონა; 2. კუჭის შიგთავსის ასპირაცია; 3. ფილტვების მძიმე დაავადებები; 4. Po2 < 50mmhg, Pco2 > 65mmhg.

ნარკოტიკული დამოკიდებულების მქონე პაციენტების წინასაოპერაციო მომზადების პერიოდში საჭიროა:

ნარკოტიკული დამოკიდებულების მქონე პაციენტებში ნარკოზში ინდუქციისას უმჯობესია გამოვიყენოთ: