ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

ორსულობის ბოლო ტრიმესტრისთვის დამახასიათებელია: 1. ძირითადი ცვლის გაძლიერება; 2. ნახშირწყლოვანი ცვლის გაძლიერება; 3. ცხიმების ჟანგვითი პროცესების გაძლიერება; 4. მინერალების გაძლიერებული გამოყოფა.

მშობიარობის მესამე პერიოდის დამთავრების შემდეგ შაქრიანი დიაბეტით დაავადებული ქალისთვის ინსულინის დოზა უხშირესად:

საშვილოსნოს ელექტრო და მექანიკურ აქტივობას აძლიერებენ: 1. კალციუმის იონები; 2. ოქსიტოცინი; 3. პროსტაგლანდინი; 4. მაგნიუმის იონები.

მშობიარობის დაწყებას იწვევს: 1. საშვილოსნოს გადაჭიმვა; 2. თავის ტვინის ქერქში მომატებული აგზნებადობის კერის წარმოქმნა; 3. ესტროგენების სინთეზის მატება; 4. ზურგის ტვინის აგზნებადობის გაძლიერება.

პლაცენტის ძირითადი ფუნქციაა: 1. გაზთა ცვლა; 2. კვება; 3. მეტაბოლიზმის საბოლოო პროდუქტების გამოყოფა; 4. ჰორმონების სინთეზი.

პლაცენტა გამოიმუშავებს შემდეგ ჰორმონებს: 1. გონადოტროპინი; 2. ესტროგენები; 3. სომატომამოტროპინი; 4. აკტჰ-ს ანალოგი.

პლაცენტურ ბარიერს ადვილად გადიან ნივთიერებები, რომელთა მოლეკულის ზომაა:

გლუკოზა გადის პლაცენტურ ბარიერს: 1. ბიოქიმიურ ნაერთებში ჩართვით; 2. პინოციტოზით; 3. ფერმენტული დაშლის შემდეგ; 4. დიფუზიით.

პლაცენტურ ბარიერს გადიან: 1. გლუკოზა; 2. ატროპინი; 3. ჰეპარინი; 4. კოლოიდური პლაზმის შემცვლელები.

პლაცენტურ ბარიერს გადიან: 1. აზოტის ქვეჟანგი; 2. მორფინი; 3. ბარბიტურატები; 4. საგულე გლიკოზიდები.

მედიკამენტების პლაცენტურ ბარიერში გავლის სიჩქარე დამოკიდებულია: 1. ნივთიერების ფიზიკო-ქიმიურ თვისებებზე; 2. ორსულობის ვადაზე; 3. პლაცენტაში მიმდინარე ცვლილებებზე; 4. ორსულობის მიმდინარეობაზე.

ორსულებში: 1. აღინიშნება პროგესტერონის დონის მომატება; 2. არ იცვლება გასტრინის დონე; 3. ასპირაციის რისკი იზრდება ორსულობის მე18 კვირიდან; 4. კუჭის დაცლის ხანგრძლივობა უცვლელია.

იზოფლურანის მინიმალური ალვეოლური კონცენტრაცია (მაკ), რომელიც არ იწვევს ნაყოფის გამოხატულ ნარკოტიკულ დეპრესიას:

ნაყოფის ნარკოტიკულ დეპრესიას ყველაზე ნაკლებად იწვევს:

ახალშობილის ნარკოტიკული დეპრესიის განვითარების რისკი მცირდება:

ნატრიუმის თიოპენტალის ოპტიმალური დოზა, რომელიც არ იწვევს ნაყოფის გამოხატულ ნარკოტიკულ დეპრესიას:

მეანობაში კეტამინის გამოყენების წინააღმდეგჩვენებებია: 1. ნაყოფის ჰიპოქსია; 2. გვიანი გესტოზი; 3. სხვადასხვა ეტიოლოგიის ჰიპერტენზია; 4. ფსიქიური დაავადებები.

ტერატოგენული ეფექტი გააჩნია შემდეგ საანესთეზიო საშუალებებს: 1. ჰალოტანი; 2. იზოფლურანი; 3. აზოტის ქვეჟანგი; 4. დიაზეპამი.

მაგნიუმის სულფატი: 1. ხასიათდება სედაციური მოქმედებით; 2. აქვეითებს არტერიულ წნევას; 3. აძლიერებს დიურეზს; 4. აქვეითებს პერიფერიულ წინააღმდეგობას.

გაურთულებელი მშობიარობის გაუტკივრება უნდა აკმაყოფილებდეს შემდეგ პირობებს: 1. არ დათრგუნოს სამშობიარო ჭინთვები; 2. დედისა და ნაყოფის უსაფრთხოების დაცვა; 3. მშობიარეს უნდა შეეძლოს მშობიარობაში აქტიური მონაწილეობის მიღება; 4. არ უნდა მოქმედებდეს უარყოფითად ადრეული ლოგინობის პერიოდის მიმდინარეობაზე.