ანესთეზიოლოგია რეანიმატოლოგია

სიგრძე, რომელზეც კუნთი იჭიმება პრედატვირთვის დროს განისაზღვრება როგორც:

გულის უკმარისობის დროს აღინიშნება: 1. საბოლოო დიასტოლური წნევის მომატება; 2. სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობის შემცირება; 3. საბოლოო დიასტოლური წნევის შემცირება; 4. სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიული წინააღმდეგობის მომატება.

პლევრის ღრუში უარყოფითი წნევა ზრდის: 1. პრედატვირთვას; 2. პოსტდატვირთვას; 3. საერთო პერიფერიულ წინააღმდეგობას.

ჟანგბადის მიწოდებას განსაზღვრავს : 1. არტერიულ სისხლში ჟანგბადის გაჯერებას(Spo2) ; 2. გულის წუთმოცულობა ; 3.po2 ; 4. ჟანგბადის მოხმარების მაჩვენებელი.

სისხლის მიმოქცევის შემცირების კომპენსირება ჟანგბადის შთანთქმის გაზრდით, დამახასიათებელია პრაქტიკულად ყველა ორგანოსა და ქსოვილის მიკროცირკულაციური წრისთვის, გარდა: 1. გულისა; 2. ფილტვისა; 3. დიაფრაგმისა; 4. ცენტრალური ნერვული სისტემისა.

გულის წუთმოცულობასა და ჟანგბადის შთანთქმას შორის კავშირი: 1. ვენურ სისხლში ჟანგბადის დონე არ შეიცვლება გულის წუთმოცულობის ცვლილების პროპორციულად; 2. არტერიულ სისხლში ჟანგბადის დონე არ შეიცვლება გულის წუთმოცულობის ცვლილების პროპორციულად; 3. ვენურ სისხლში ჟანგბადის დონე შეიცვლება გულის წუთმოცულობის ცვლილების პროპორციულად; 4. არტერიულ სისხლში ჟანგბადის დონე შეიცვლება გულის წუთმოცულობის ცვლილების პროპორციულად.

გულის მუშაობა შეიძლება განვიხილოთ, როგორც: 1. მარჯვენა პარკუჭი წარმოადგენს დაბალი წნევისა და დიდი მოცულობის ტუმბოს; 2. მარცხენა პარკუჭი წარმოადგენს მცირე მოცულობის და მაღალი წნევის ტუმბოს; 3. მარცხენა პარკუჭს შეუძლია განდევნის დროს შექმნას მაღალი წნევა;

სტარლინგის კანონი ასახავს:

სისხლის ვენური უკუდინება დამოკიდებულია: 1. მოცირკულირე სისხლის მოცულობაზე; 2. მკერდშიდა წნევაზე; 3. ვენების ტონუსის ცვალებადობაზე; 4. ჩონჩხის კუნთების ტონუსზე.

მიოკარდიუმის კუმშვადობაზე გავლენას ახდენს: 1. ფრანკსტარლინგის მექანიზმი; 2. კატექოლამინების დონე; 3. ჰიპოქსია; 4. ჰიპერკაპნია.

კორონარული სისხლის ნაკადი ძირითადად განისაზღვრება:

გულის რითმის წამყვანი ჯანმრთელი ადამიანის გულში არის:

გულის წუთმოცულობა დამოკიდებულია: 1. გულის შეკუმშვათა სიხშირეზე; 2. პარკუჭების შეკუმშვის ძალაზე; 3. სისხლის სიბლანტეზე; 4. ვენურ უკუდინებაზე;

გულის წუთმოცულობის განსაზღვრა შეიძლება: 1. თერმოდილუციის მეთოდით; 2. თორაკალური იმპედანსური კარდიოგრაფიით; 3. ტრანსეზოფაგური ექოკარდიოგრაფიით; 4. საღებავის განზავების მეთოდით.

ბეინბრიჯის რეფლექსი (კარდიო-კარდიალური რეფლექსი) აღმოცენდება:

ბეინბრიჯის რეფლექსის (კარდიო-კარდიალური რეფლექსი) აფერენტული რგოლი წარმოდგენილია:

მიოკარდიუმის ჟანდბადზე მოთხოვნილება განისაზღვრება: 1. სისტემური არტერიული წნევით; 2. სიმპატიკური და პარასიმპატიკური ნერვული სისტემის ფუნქციური მდგომარეობით; 3. გულის შეკუმშვათა სიხშირით.4. გულის შეკუმშვის ძალით

რომელი დებულება არ არის სწორი ნორმალური ეკგ-ს შესახებ:

ელექტროკარდიოგრამა არ იძლევა მონაცემებს:

ექოკარდიოგრაფიის საშუალებით იზომება: 1. დარტყმითი მოცულობა; 2. პარკუჭების დიასტოლური და სისტოლური ფუნქციის ფაზური ანალიზი; 3. პარკუჭების შეკუმშვის სიჩქარე; 4. პარკუჭების სისტოლური და დიასტოლური ზომები.