სალიცენზიო კარდიოლოგია

უეცარი სიკვდილის მიზეზი შეიძლება იყოს:1) ფილტვის არტერიის მასიური თრომბოემბოლია; 2) გულის ტამპონადა;3). მიოკარდიუმის ინფარქტი (მხოლოდ რუპტურის შემთხვევაში);4). მკვეთრად გამოხატული აორტული სტენოზი.

ნიკოტინთან მიმართებაში მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) უეცარი სიკვდილის სიხშირე არამწევლებთან შედარებით მეტია მწეველებში;2) მწეველებში აღინიშნება კარბოქსიჰემოგლობინის სინთეზის შემცირება, რაც აფერხებს ჟანგბადის გადატანას ქსოვილებამდე - ეს კი ზრდის უეცარი სიკვდილისადმი განწყობას;3). მწეველებში, უეცარი სიკვდილისადმი განწყობა შეუქცევადი პროცესია და მისი უკუგანვითარება სიგარეტისთვის თავის დანებების შემდეგაც არ ხდება.

რომელი ქვემოთ ჩამოთვლილი დაავადების დროს ვითარდება ყველაზე იშვიათად უეცარი სიკვდილი:

უეცარი სიკვდილის რისკი მაღალია იმ პაციენტებში, რომელთაც ინფარქტის გადატანიდან 6 თვის განმავლობაში აღენიშნებათ:1) ფიზიკური დატვირთვისას - ნაადრევი პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლები;2) ფიზიკური დატვირთვისას-მულტიფოკალური პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლები;3). მოსვენებით მდგომარეობაში - ნაადრევი ან მულტიფოკალური პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლები;4). გამომხტარი პარკუჭოვანი შეკუმშვები - როგორც ფიზიკური დატვირთვისას, ასევე მოსვენებულ მდგომარეობაში.

მიოკარდიუმის ინფარქტის გადატანიდან 6 თვის განმავლობაში მაღალი გრადაციის პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლების არსებობა უეცარი სიკვდილის ალბათობას განსაკუთრებით ზრდის:1) მარცხენა პარკუჭის მკვეთრი დისფუნქციის ფონზე;2) მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიის ფონზე; 3). გულის უკმარისობის ფონზე.

მწეველებში უეცარი სიკვდილის განვითარების ხელშემწყობი ფაქტორებია:1) სისხლში ცირკულირებადი კატექოლამინების დონის მომატება;2) სისხლში ცირკულირებადი კატექოლამინების დონის შემცირება;3). სისხლში ცხიმოვანი მჟავების დონის მომატება;4). სისხლში ცხიმოვანი მჟავების დონის შემცირება.

მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის ფონზე უეცარი სიკვდილის განვითარების რისკ-ფაქტორებია:1) დიდი ზომის ნეკროზული უბანი; 2) პარკუჭების მკვეთრად გამოხატული დისფუნქცია;3). წინაგულოვანი ექსტრასისტოლური არიტმია;4). მაღალი გრადაციის პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლები.

გულის იშემიური დაავადების ფონზე განვითარებული უეცარი სიკვდილის უხშირესი მიზეზია:

უეცარი სიკვდილის დიდი რისკი აღინიშნება შემდეგი ნევროლოგიური პათოლოგიების დროს:1) სუბარაქნოიდული სისხლჩაქცევა; 2) თავის ტვინის ღეროს დაზიანება;3). შიდაქალის წნევის უეცარი ცვლილება; 4). თავის ტვინის ტრანზიტორული იშემია.

მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის დროს უეცარი სიკვდილის მიზეზი შეიძლება იყოს:1) ადრეულ სტადიაზე - უპირატესად რე-ენთრის მექანიზმით განვითარებული პარკუჭოვანი არიტმიები;2) ადრეულ სტადიაზე - უპირატესად ავტომატიზმის დარღვევით გამოწვეული პარკუჭოვანი არიტმიები;3). გვიან სტადიაზე - უპირატესად რე-ენთრის მექანიზმით გამოწვეული პარკუჭოვანი არიტმიები;4). გვიან სტადიაზე - უპირატესად ავტომატიზმის დარღვევით გამოწვეული პარკუჭოვანი არიტმიები.

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) პარკუჭების ფიბრილაციის მიზეზს ხშირად შეიძლება წარმოადგენდეს ერველ-ლანგე-ნილსონის სინდრომი (Q-T ინტერვალის გახანგრძლივება, მიოკარდიუმის ელექტროფიზიოლოგიური არასტაბილურობა, სიყრუე);2) ერველ-ლანგე-ნილსონის სინდრომისთვის დამახასიათებელი სიყრუის მიზეზს სმენის აპარატში არსებული პათოლოგიური ცვლილებები წარმოადგენს;3). პარკუჭების ფიბრილაციის მიზეზს, ზოგჯერ, რომანო-უორდის სინდრომი წარმოადგენს (Q-T ინტერვალის გახანგრძლივება, მიოკარდიუმის ელექტროფიზიოლოგიური არასტაბილურობა);4). ორივე ზემოთ აღნიშნული სინდრომი აუტოსომურ-რეცესიული პათოლოგიაა.

უეცარი სიკვდილის მიზეზს შეიძლება წარმოადგენს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პათოლოგია, გარდა:

მართებულია შემდეგი მტკიცებანი:1) პარკუჭების ფიბრილაცია - ქაოსური პარკუჭოვანი რიტმია;2) ფიბრილაციის დროს პარკუჭების დეპოლარიზაციის პროცესი მკვეთრად დარღვეულია;3). ფიბრილაციის დროს ჯერ კიდევ შესაძლებელია პერიფერიული პულსის პალპაცია;4). ფიბრილაციის დროს შეუძლებელია არტერიული წნევის გასინჯვა.

პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის დროს აღინიშნება:1) სინკოპე; 2) გულის ფრიალის შეგრძნება; 3). ტკივილი გულის არეში;4). სისხლის მიმოქცევის დიდ წრეში შეგუბებითი მოვლენების განვითარება.

პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის დროს ეკგ-ზე აღინიშნება:1) რეგულარული ტაქიკარდიული რიტმი;2) არარეგულარული ტაქიკარდიული რიტმი;3). გაფართოებული QRS კომპლექსები; 4). ნორმალური QRS კომპლექსები.

უეცარი სიკვდილის პროფილაქტიკასა და მკურნალობასთან მიმართებაში მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა:

უეცარი სიკვდილის პროფილაქტიკა და მკურნალობა შესაძლებელია:1) კორდარონით; 2) კალციუმის ანტაგონისტებით; 3). ბეტა-ბლოკერებით;4). იმპლანტირებადი კარდიოვერტერ დეფიბრილატორით.

მართებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მტკიცება, გარდა:

ქვემოთ მოყვანილი დებულებებიდან სწორია ყველა ჩამოთვლილი, გარდა: იმპლანტირებადი კარდიოვერტერ-დეფიბრილატორი:

ელექტრულ დეფიბრილაციასთან მიმართებაში მართებულია შემდეგი მტკიცებანი, გარდა: